าจางนึกไปถึงภาพที่ตัวเองเห็นที่บ้านผีสิง
เสื้อเปื้อนเลือดที่หายไปแล้วโผล่มาใหม่……
ทันใดนั้นก็นึกกลัวไม่น้อย
จนถึงตอนนี้แม่เฒ่าจางยังไม่ค่อยอยากยอมรับว่าตัวเองโดนหลอก นางรู้สึกว่าหูครึ่งเซียนมีความสามารถอยู่บ้าง ต่อให้หูครึ่งเซียนเป็นพวกต้มตุ๋น แต่สิ่งที่พวกนางเห็นกับตาคงไม่ใช่เรื่องหลอกลวง
คิดมาถึงตรงนี้ แม่เฒ่าจางก็ตัวสั่นอย่างอดไม่ได้ นางถอยหลังเล็กน้อย ท่าทางไม่ได้มั่นอกมั่นใจเหมือนตอนแรก
หรืออาจะเพราะตอนนี้ฟ้ามืด ให้ความรู้สึกชวนขนลุกอยู่แล้ว ถ้าเป็นตอนกลางวันแม่เฒ่าจางอาจจะไม่กลัวขนาดนี้ก็ได้
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้หรอกว่าการกลอกตามองบนที่ตัวเองทำเพราะดูหมิ่นกลับสร้างจินตนาการให้แม่เฒ่าจางได้มากมาย ถ้านางรู้คงอดไม่ได้ที่จะกลอกตาอีกหลายๆครั้งเพื่อแกล้งให้แม่เฒ่าจางกลัว
………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
มันต้องหลอกชุดใหญ่อีกสักครั้งให้จับไข้หัวโกร๋นทั้งแม่เฒ่าจางทั้งอวี่หมินนะคะ ลำไยเหลือเกิน
ไหหม่า(海馬)
