งเป็นตั้ง ต้องใช้เวลาซักนานมาก เสื้อผ้าสกปรกช่วงที่พวกเราไม่อยู่หมักหมมไว้ให้แม่ซักหมด”
จางซิ่วเอ๋อได้ฟังแล้วก็หน้าเขียวด้วยความโมโห นี่ตระกูลจางยังเห็นแม่โจวเป็นคนอยู่ไหม?
แม่โจวกำลังท้องกำลังไส้อยู่นะ ให้นางทำงานยังไม่เท่าไร แต่กลับให้นางต้องแช่มือในน้ำเย็นเป็นเวลานาน!
คนในหมู่บ้านเวลาซักผ้าต้องไปที่ลำธารเล็กหลังหมู่บ้าน ต่อให้ตอนนี้เป็นหน้าร้อน น้ำในลำธารที่ไหลลงมาจากเขาก็ยังเย็นอยู่!
ต่อให้เป็นคนปกติก็ไม่กล้าซักผ้าในน้ำเป็นเวลานาน!
จางซิ่วเอ๋อตบโต๊ะเสียงดังลั่น พูดอย่างกราดเกรี้ยว “ข้าจะไปคิดบัญชีกับพวกเขา!”
แม่โจวเห็นท่ารีบวางถ้วยลงและดึงจางซิ่วเอ๋อไว้ “ซิ่วเอ๋อ เจ้าอย่าไป…..”
จางซิ่วเอ๋อมองแม่โจวอย่างสงสัย
แม่โจวถอนหายใจ “ถ้าเจ้าไป หลังจากนี้ข้ากับซานหยาคงอยู่กันลำบากยิ่งกว่านี้”
จางซิ่วเอ๋อได้ฟังก็ใจเย็นลง เมื่อครู่นางแค่ใจร้อนไปหน่อยตอนรู้เรื่องถึงได้วู่วามแบบนั้น พอใจเย็นลงนางถึงรู้ว่าตัวเองไม่ควรไป
แต่ถ้าไม่ทำอะไรสักหน่อย จางซิ่วเอ๋อก็อัดอั้นตันใจจริง ๆ!
แล้วจะปล่อยให้คนตระกูลจางรังแกแม่โจวอยู่แบบนี้เหรอ?
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ต่อให้นางแอบเอาของกินดี ๆ บำรุงแม่โจวตลอดก็ยากจะรับประกันได้ว่าแม่โจวจะไม่เป็นอะไรไปตอนคลอดลูก
ราวกับสัมผัสถึงความกังวลของจางซิ่วเอ๋อได้ แม่โจวรีบบอก “ซิ่วเอ๋อ เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ข้ารู้ดีแก่ใจ ตอนคลอดพวกเจ้าก็ผ่านกันมาแบบนี้แหละ……”
สมัยนั้นต่อให้เป็นต
