ยมาขอแค่ผักกำเดียว ก่อนหน้านี้เคยเอาปลามาแทนคำขอบคุณแล้ว ตอนนี้เอาเนื้อมาให้อีก
“แล้วที่ข้าเอาของมาให้ครั้งนี้ก็เพื่อตอบแทนท่านป้าหวังด้วย” จางซิ่วเอ๋อพูดต่อ
ท่านป้าหวังก็คือแม่สามีของจวี๋ฮวา
จวี๋ฮวามองจางซิ่วเอ๋อด้วยความไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าแม่สามีตัวเองข้องแวะอะไรกับจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ “เรื่องหูครึ่งเซียนคราวก่อนโชคดีที่ได้ท่านป้าหวังช่วย ถ้าไม่ได้นางออกตัวอย่างมีคุณธรรม ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าจะถูกหูครึ่งเซียนนั่นว่าร้ายขนาดไหน”
พอพูดเรื่องนี้จวี๋ฮวาก็นึกได้
จวี๋ฮวาบอกยิ้ม ๆ “แม่สามีข้าบอกว่านางไม่ชอบหูครึ่งเซียนมานานแล้ว คราวก่อนหูครึ่งเซียนเคยจะมาต้มตุ๋นบ้านเราด้วย”
จวี๋ฮวามองจางซิ่วเอ๋ออย่างประเมิน นึกถึงที่แม่สามีบอกว่าถึงจางซิ่วเอ๋อจะเป็นแม่ม่าย แต่ความรู้เยอะ ทำอะไรเด็ดขาดกระฉับกระเฉง ไม่ใช่คนแบบแม่ม่ายหลิวแน่นอน จะไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ ก็ย่อมได้
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้เลยว่าที่ตัวเองรบกับหูครึ่งเซียนจะเป็นผลให้คนตระกูลหวังมองนางดีขึ้น
จวี๋ฮวาใช้ความคิด ถ้าของนี่เอามาให้ตัวเองคงไม่อาจรับไว้ แต่จางซิ่วเอ๋อบอกว่าอยากขอบคุณแม่สามีตัวเอง
ถ้าเป็นเช่นนั้นนางไม่อาจปฏิเสธแทนในส่วนของแม่สามีได้
จวี๋ฮวาคิดในใจว่าหากแม่สามีอยู่บ้านก็คงไม่รับไว้ แต่ตอนนี้นางอยากรับไว้
ถึงตอนนั้นแม่สามีอยากคืนกลับไปก็คืนไม่ได้…..
แน่นอนว่านางไม่ได้ตะกละอยากกินเนื้อ แต่นางคิดว่าถึงตอนนั้นแม่สามีต้องรู้สึกว
