อารมณ์ ในฐานะคนที่มีตำแหน่งต่ำที่สุดในทีม เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าร่วมการค้นหาเสบียง
หรือว่า…ฉวยโอกาสตอนที่พี่ใหญ่กับพวกนั้นกำลังหาของ ข้าจะสนุกก่อนสักหน่อย?
ชายหัวล้านอดไม่ได้ที่จะเกาอาการคันบนตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มลามก โอกาสดีขนาดนี้ไม่เล่น ต่อไปก็คงไม่มีส่วนของเขาแล้ว!
จิ่งเทียนที่นอนอยู่บนพื้นกระอักเลือดไม่หยุด เขารู้ว่าชายที่น่าขยะแขยงตรงหน้าอยากจะทำอะไร พยายามสุดชีวิตที่จะยื่นมือที่สั่นเทาออกไปดึงชายหัวล้านที่กำลังจะล่วงเกินน้องสาวของเขา
บ้าเอ๊ย? แค่นี้ยังคิดจะขวางข้างั้นเหรอ?
ชายหัวล้านเหลือบเห็นมือที่พันผ้าพันแผลเต็มไปหมด อยากจะจับขากางเกงของเขา
“ปัง!”
พื้นรองเท้าที่แข็งกระแทกเข้าที่ขมับของอันจิ่งเทียน จิ่งเทียนที่อ่อนแอและบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วก็สลบไปในทันที
บ้าเอ๊ย ไม่สนใจแล้ว…
ขี้เกียจจะเตะซ้ำอีกที ชายหัวล้านปลดซิปกางเกง ควักของที่เหม็นคาวออกมา แล้วก็รีบย่อตัวลงยื่นมือไปยังหน้าอกของเด็กสาว
เด็กสาวคงจะตกใจจนโง่ไปแล้ว นั่งอยู่บนพื้นไม่ขยับ…
ความนุ่มนวลที่จินตนาการไว้ไม่ได้ปรากฏขึ้น
“ฉึก”
เสียงเลือดเนื้อถูกทะลวง…
“แค่ก-แค่ก–”
ชายหัวล้านกระอักเลือดไม่หยุด สายตาหวาดกลัวค่อยๆ ก้มลงมองหน้าอกของตัวเอง
มือเรียวขาวราวกับแทงเข้าไปในเต้าหู้แทงเข้าไปในช่องอกของเขา เขารู้สึกได้ว่าหัวใจของตัวเองถูกกำไว้ในมือ
“ปึ้ก”
ไม่ทันได้ส่งเสียง หัวใจก็ถูกบีบจนแหลกในทันที
ก่อนตาย เขาเห็นดวงตาที่เ
