บทที่ 134 ส่งคุณชายฉิน
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าคุณชายฉินเป็นคนที่ยากจะคาดเดาจริง ๆ
แต่จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้ขอบคุณฟ้าดินเหลือเกินที่คุณชายฉินปล่อยนางไป ส่วนหลังจากนี้น่ะเหรอ นางคงไม่โชคร้ายขนาดเจอคุณชายฉินอีกหรอกมั้ง?
ต่อให้คราวหน้าเจอกันจริง ๆ นางก็ต้องเดินอ้อมออกมา ทำเป็นไม่เห็นคุณชายฉิน!
จางซิ่วเอ๋อรีบบอก “ถ้าท่านมีธุระก็รีบไปเถอะเจ้าค่ะ”
ความหมายคือจะไปก็รีบไป ไปในที่ที่ข้ามองไม่เห็นยิ่งดี
ผู้ติดตามมองคุณชายฉินและบอก “คุณชาย ท่านเข้าเมืองไปก่อน ข้าอยู่จัดการรถม้าเองดีไหมขอรับ?”
พูดไปเขาไม่ลืมถลึงตาใส่จางซิ่วเอ๋ออย่างโกรธแค้น ถ้าไม่ใช่สาวชาวไร่อย่างจางซิ่วเอ๋อทำเสียเรื่อง เขาและคุณชายสองคนไปถึงตัวเมืองนานแล้ว!
ตอนนี้คุณชายผู้รับเคราะห์เลยต้องไปคนเดียว!
จางซิ่วเอ๋อสัมผัสถึงความอาฆาตมาดร้ายของผู้ติดตามได้ แต่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง
ถึงแม้นางจะโมโหมากและอยากทะเลาะกับผู้ติดตามนี่ แต่จะมีความหมายอะไร?
ขอแค่ท่านเทพอย่างคุณชายฉินไปให้พ้นหน้านางได้ไว ๆ นางก็ดีใจแล้ว
สาวชาวไร่อย่างนางมีเรื่องกับคนระดับคุณชายฉินไม่ไหวหรอก
คุณชายฉินเอ่ยขึ้น “เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
คุณชายฉินพูดพลางมองจางซิ่วเอ๋ออย่างมีนัยยะ และหันหลังจากไป
สายตาที่เขามองมาส่งผลให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกหนาววาบที่ขั้วหัวใจ คุณชายฉินไม่ได้จะจองล้างจองผลาญนางใช่ไหม?
พอคิดแบบนี้จางซิ่วเอ๋อก็ตัวสั่นเล็กน้อย
รอจนคุณชายฉินไปแล้ว เด็กติดตามชุดเขียวยิ
