ยของเจ้าสูงส่งมากนักรึไง? วันนี้ข้าจะบอกอะไรให้ ชีวิตคนไม่มีแบ่งแยกสูงส่งหรือต่ำต้อยหรอก!”
“ของบางอย่างต่อให้เจ้ามีเงินขนาดไหนก็ซื้อไม่ได้!” จางซิ่วเอ๋อยิ้มเย็น
“ข้าเองก็มีคนในครอบครัว ถ้าวันนี้ข้าเป็นอะไรไป ต่อให้พวกเจ้าให้เงินคนในครอบครัวข้ามากขนาดไหนก็ไม่อาจทำให้พวกเขาหายเจ็บปวดได้!” จางซิ่วเอ๋อพูดต่อ
แน่นอนว่าคนในครอบครัวที่จางซิ่วเอ๋อพูดถึงไม่ใช่พวกแม่เฒ่าจาง
สำหรับพวกแม่เฒ่าจางนั้นไม่ต้องพูดถึงเรื่องให้เงินเยอะเลย ถ้านางตายไปแล้วแม่เฒ่าจางได้เงินเพียงตำลึงเดียวก็คงเบิกบานสุด ๆ ไม่ต้องคิดเรื่องที่อีกฝ่ายจะเจ็บปวดเพราะการตายของนาง
จางซิ่วเอ๋อกำลังพูดถึงจางชุนเถา จางซานหยา รวมถึงแม่โจว
ผู้ติดตามคนนั้นยังอยากพูดอะไรต่อ แต่คุณชายฉินกลับโบกมือให้เขาถอยไป
ผู้ติดตามชุดเขียวถอยไปแล้ว แต่ยังมีสีหน้าไม่พอใจอยู่
คุณชายฉินกล่าว “เจ้าบอกว่าชีวิตคนไม่แบ่งสูงส่งหรือต่ำต้อย แต่มีคนยอมเสียพันตำลึงเงินเพื่อซื้อชีวิตข้า ทว่าไม่มีใครยอมเสียสิบตำลึงเงินเพื่อซื้อชีวิตเจ้านะ”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินคำโต้แย้งของคุณชายฉินแล้วแค่นเสียง “ท่านคิดว่าชีวิตท่านมีค่ามากเหรอ? ที่มีค่าคือฐานะของท่านต่างหาก!”
“ถ้าท่านกับข้าตกอยู่ในมือคนค้ามนุษย์ ราคาคงไม่ต่างกันเท่าไหร่! ต่อให้ท่านแพงกว่าข้าก็เพียงเพราะท่านมีเนื้อมีหนังมากกว่าข้า และดูผิวขาวสะอาดกว่าข้าเท่านั้นแหละ!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
คุณชายฉินอึ้งไป สายตาลึกล้ำยิ
