าไม่แล้ว หากทะลุมิติได้อีกครั้ง นางก็ขอไม่เจอญาติสุดโต่งอย่างตระกูลจางอีก…..
และในขณะนั้นเอง ก็มีพัดร่อนออกมาจากรถม้าอย่างรวดเร็ว
ส่วนปลายของพัดอันแหลมคมทิ่มไปที่ส่วนคอด้านข้างของม้า ม้าเอียงคอและลากรถม้าวิ่งเฉออกไป
ม้าที่เดิมวิ่งเร็วจี๋อยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้ได้รับความตกใจจึงพุ่งเฉออกไป แต่ทิศที่วิ่งไปเป็นคูน้ำและไม่มีทางให้ไปต่อ
จางซิ่วเอ๋อเบิกตากว้างมองรถม้าที่คว่ำอยู่ในคูน้ำ
จางซิ่วเอ๋ออึ้งไปหมด
ตอนแรกนางตกใจจนอึ้งไปในตอนนี้ เป็นเวลาพักใหญ่กว่าจางซิ่วเอ๋อจะได้สติกลับมา
และโชคดีที่เป็นรถม้า ต่อให้รถจะเร็วแค่ไหนก็ไม่เร็วมากจนเกินไป คนกระเด็นออกไปไม่ได้ซวยมาก คงไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
รอจนจางซิ่วเอ๋อได้สติกลับมา ความรู้สึกแรกคือต้องรีบไป!
ไม่อย่างนั้นปัญหาต้องมาถึงตัวแน่
แต่จริยธรรมในใจกลับทำให้จางซิ่วเอ๋อไปไหนไม่ได้
ถึงแม้เมื่อครู่นี้ตอนที่รถม้าพุ่งเข้ามาถือว่าผิด แต่สุดท้ายคนในรถม้าก็รักษาชีวิตนางไว้ได้ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าถ้าตัวเองไปทั้งแบบนี้ไม่ค่อยจะดีเท่าใดนัก
แต่นางกลับรู้สึกร้อนรนและสับสนสุดขีด
รถม้าคู่กรณีดูปราดเดียวก็เห็นว่าหรูหรา ถ้าคนฝั่งตรงข้ามเป็นคนไร้เหตุผล คนต่ำต้อยอย่างนางคงสู้ไม่ได้….
และในตอนนี้ มีเสียงร้องโอดโอยดังมาจากรถม้า “โอ๊ย เจ็บ”
จากนั้นชายหนุ่มชุดเขียวผู้หนึ่งคลานขึ้นมาจากร่องน้ำ ก่อนจะพยุงอีกคนออกมาจากรถม้า “คุณชาย ไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ?”
จางซิ่วเอ๋อมองเด็กต
