่แน่ ๆ
จางซิ่วเอ๋อที่ไปแล้วจะรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?
เรื่องวันนี้ไม่ว่าจะเป็นจางซิ่วเอ๋อหรือชายชุดเทาต่างพึงพอใจอย่างมาก แต่น่าสงสารเถี่ยเสวียนที่ยังขายเนื้อหมูป่าด้วยความอดสู
จางซิ่วเอ๋อมองฟ้าขณะออกจากเมือง นางทำทุกอย่างเร็วมากแล้ว แต่ก็เลยเวลาถึงมื้อเที่ยง กว่านางจะกลับไปถึงคงเป็นเวลาบ่ายแก่มากแล้ว
แต่เมื่อคิดไปว่าเวลานี้ชุนเถาน่าจะถึงบ้านแล้ว คงจะช่วยตัวเองทำกับข้าวไปแล้วส่วนหนึ่ง จางซิ่วเอ๋อจึงสบายใจขึ้น
และในตอนนั้นเองก็มีรถม้าเร็วจี๋คันหนึ่งพุ่งออกมา หากรถของจางซิ่วเอ๋อเป็นรถม้าเหมือนกันอาจจะทำอะไรทัน แต่จางซิ่วเอ๋อขับรถลากวัว จะทำอะไรทันได้อย่างไร?
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อเห็นรถม้า ก็ดึงเชือกสนตะพายวัวไว้สุดชีวิต แต่วัวเฒ่าตัวนี้ยังคงนิ่งไม่ไหวติงแม้ภูเขาไท่ซานจะถล่มตรงหน้า มันส่งเสียงร้องมอและหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม
จางซิ่วเอ๋อคิดว่านางตั้งฉายาให้วัวตัวนี้ได้แล้วว่าเจ้าบื้อ
มิน่าล่ะแม่เฒ่าซ่งถึงไม่เต็มใจขนาดนั้น แต่สุดท้ายก็ยอมให้นางยืมวัว วัวตัวนี้เชื่องเกินไปนี่เอง แม่เฒ่าซ่งจึงวางใจว่าไม่เกิดอะไรขึ้นแน่นอน
แต่แม่เฒ่าซ่งคงคาดไม่ถึง หากวัวเชื่องเกินไปอาจจะมีภัยพุ่งเข้ามาเองได้
อย่างเช่นสถานการณ์ตรงหน้า……
จางซิ่วเอ๋อดึงวัวเสร็จก็ได้พลาดช่วงเวลาที่สามารถหนีไปได้แล้ว ตอนนี้นางไม่อาจหลีกไปไหนได้
เมื่อเห็นอยู่ว่ารถม้าคันนั้นกำลังจะพุ่งมาชน จางซิ่วเอ๋อก็มีเพียงความคิดเดียวคือชีวิตตนคงห
