บทที่ 128 คลายฤทธิ์ยา
โชคดีที่ถึงฤทธิ์ยาจะแรง แต่ไม่ใช่ยาประเภทที่ต้องใช้สตรีในการแก้เท่านั้น เพียงฝังเข็มบวกกับใช้ยาอีกนิดหน่อยก็คลายฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดนี้ได้
ส่วนหลังจากนี้จะมีอาการข้างเคียงอะไรหรือไม่ ก็ไม่อาจรู้ได้เช่นกัน
โชคดีที่แม่หลินและหลีฮวาเป็นคนไม่รู้ประสีประสาเท่าใด ไม่มีโอกาสเข้าถึงยาขนานลับที่แก้วิธีอื่นไม่ได้เว้นเสียแต่ต้องร่วมรัก จึงซื้อได้เพียงยาธรรมดาแบบนี้จากร้านขายยา
ไม่อย่างนั้นหากวันนี้สวี่อวิ๋นซานไม่ยอมทำข้าวสารเป็นข้าวสุกกับหลีฮวา เขาคงต้องตายแน่นอน
ครึ่งชั่วยามผ่านไป อาการของสวี่อวิ๋นซานก็ถูกควบคุมไว้ได้โดยสมบูรณ์
เขาสามารถเดินเหินได้อย่างอิสระแล้ว แต่ร่างกายยังอ่อนแรงอยู่มาก
สวี่อวิ๋นซานเดินเข้ามาในลานบ้าน พูดกับจางซิ่วเอ๋อด้วยสีหน้าขมขื่น “ซิ่วเอ๋อ ครั้งนี้เจ้าช่วยข้าไว้ เรื่องนี้ข้ารับปากเจ้าไว้จะทำให้ได้ ตั้งแต่นี้ไปข้าจะไม่มาตอแยกับเจ้าแล้ว”
จางซิ่วเอ๋อเห็นสวี่อวิ๋นซานเป็นแบบนี้นึกเศร้าใจขึ้นมาเล็กน้อย จริง ๆ แล้วสวี่อวิ๋นซานไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ที่ผิดคือความไม่ยุติธรรมของโลกใบนี้ ถึงทำให้จางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่างตายไปทั้งแบบนี้
ทำให้สวี่อวิ๋นซานต้องมีแม่ที่บีบคั้นลูกตัวเองถึงจุดเลวร้ายขนาดนี้
จางซิ่วเอ๋อปริปาก “สวี่อวิ๋นซาน……”
สวี่อวิ๋นซานมองจางซิ่วเอ๋อด้วยแววตามีความหวัง เขาหวังเหลือเกินว่าจางซิ่วเอ๋อจะพูดยื้อเขาไว้ในเวลานี้ หากเป็นแบบนั้นเขาจะไม่มีทางไปจาก
