คนนี้รู้สำนึกทดแทนคุณไม่ใช่เรื่องแย่ ขอแค่ไม่ไปรบกวนชีวิตของนาง ไม่นำเรื่องยุ่งมาให้นาง บ้านที่เขาซ่อมก็เป็นที่พึงพอใจของนางหลังตรากตรำมาทั้งคืน เจ้านายและบ่าวที่ซ่อมกำแพงเคลื่อนอิฐก็เหนื่อยแทบแย่ โดยเฉพาะชายชุดเทา ร่างกายอ่อนแอมีแผลเก่าที่ยังไม่หายดี เวลานี้จึงหลับใหลไปเสียสนิทส่วนเถี่ยเสวียนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร ใครใช้ให้เขาสงสารเจ้านายตัวเองกันล่ะ? ตอนทำงานจึงออกแรงเป็นพิเศษ เวลานี้จึงเหนื่อยเหมือนสุกรตายเถี่ยเสวียนไม่เข้าใจเจ้านายตัวเองเลยสักนิด ไปทดแทนคุณทำไมต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ด้วย ไปอย่างสง่าผ่าเผยไม่ได้หรือ?มีแต่สวรรค์ที่รู้ว่าการทำงานตอนกลางคืน ต่อให้บนฟ้ามีพระจันทร์ก็ยังลำบากกว่าตอนกลางวันมากนัก…………………………………………
“ตอบแทนบุญคุณน่ะ” ชายหนุ่มข้างในบอกเรียบ ๆ
“ข้ารู้ว่าแม่นางคนนั้นเคยช่วยเจ้านาย เจ้านายอยากจะตอบแทนบุญคุณก็เป็นเรื่องปกติ แต่เราก็ต้องทำตามกำลังสิ ข้าว่าพรุ่งนี้เราสองคนคงไม่มีเงินแม้จะนอนห้องเดียวกันแล้วนะขอรับ” คนข้างนอกยังบ่นอุบอิบ
ชายชุดเทาเอ่ยเสียงเย็น “ไม่อยากนอนก็ไสหัวไป”
ชายชุดดำลูบจมูก สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เขารู้ดีว่าหากตัวเองบ่นต่อไป ครึ่งเตียงนี้ก็คงไม่ได้นอนแล้ว
เขาน่าจะเป็นลูกน้องคนแรกที่นอนเตียงเดียวกับเจ้านายตัวเองได้อย่างสง่าผ่าเผย
คิดมาถึงตรงนี้แล้ว เขาก็หันไปมองชายหนุ่มข้างใน ทำไมบุรุษสองคนนอนด้วยกันถึงอึดอัดยิ่งกว่าเวลาบุรุษนอนกับสตรีล่ะ?
