บทที่ 112 ใครจะออกเงิน
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเสียงกังวาน “ชาวบ้านทุกท่าน ทุกคนช่วยบอกหน่อยว่าเงินนี่ข้าต้องออกหรือไม่”
พูดมาถึงตรงนี้ จางซิ่วเอ๋อก็ทอดสายตาไปที่ผู้ใหญ่บ้านซ่ง
ผู้ใหญ่บ้านซ่งกระแอมเบาๆ ที่จริงเขาไม่อยากยุ่งเรื่องนี้ หากล่วงเกินแม่เฒ่าจางไม่รู้ว่าหลังจากนี้นางจะสร้างปัญหาอะไรอีกบ้าง แต่ถ้าไม่ล่วงเกินแม่เฒ่าจางก็ต้องล่วงเกินจางซิ่วเอ๋อ
ผู้ใหญ่บ้านซ่งยังอยากได้ผลประโยชน์จากจางซิ่วเอ๋ออยู่ จางซิ่วเอ๋อในใจผู้ใหญ่บ้านซ่งเป็นคนในหมู่บ้านที่รู้จักวางตัวอย่างหาได้ยาก ถ้าครั้งนี้ตัวเองช่วยจางซิ่วเอ๋อแล้ว ไม่รู้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะเอาอะไรให้บ้าง
คิดไปคิดมา สุดท้ายผู้ใหญ่บ้านซ่งก็เอ่ยขึ้น “คนบ้านจาง เจ้ายังขายหน้าไม่พออีกรึ? ชีวิตซิ่วเอ๋อก็ลำบากเหมือนกัน มีผู้ใหญ่อย่างเจ้าที่ไหนกัน? ไม่ช่วยลูกช่วยหลานแล้วยังเอาเท้าราน้ำอีก!”
สวี่อวิ๋นซานอีกด้านก็พูดขึ้น “เงินนี่จะให้ซิ่วเอ๋อออกไม่ได้ ช่วงนี้ซิ่วเอ๋อไม่อยู่ในหมู่บ้านกลับต้องมาเจอเคราะห์กรรมทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ต้องชดใช้อะไรก็นับว่าดีแล้ว! ยังจะให้นางออกเงินอีกรึ?”
แม่เฒ่าหลิวที่ชอบหาเรื่องแม่เฒ่าจางก็เอ่ยขึ้น “ใช่! แม่เฒ่าจาง เจ้ารักษาหน้าเหี่ยวๆ ของเจ้าไว้บ้างได้หรือไม่? ตัวเองไร้สมองโดนหลอกแล้ว ยังจะโทษคนอื่นอีกรึ?”
แม่เฒ่าจางไม่ค่อยมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีกับคนในหมู่บ้านอยู่แล้ว เวลานี้จึงไม่มีใครเข้าข้างนาง
นอกจากคนที่เงียบ ที่เหลือช่
