บทที่ 111 ล้มแล้วเหยียบซ้ำ
แน่นอนว่าสำหรับคนที่ไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด พอได้ฟังคำพูดของท่านหมอเมิ่งก็พอเข้าใจขึ้นมาแล้ว
จางซิ่วเอ๋อเดินออกมาจากฝูงชน มองหูครึ่งเซียนพลางกล่าว “หูครึ่งเซียน ตอนนี้เจ้ามีอะไรที่อยากพูดอีกไหม? เจ้าเห็นพวกเราเป็นไอ้โง่กันหมดรึ? ถึงได้ใช้วิธีแบบนี้มาหลอกพวกเรา!”
“เจ้ากำลังรังแกคนอื่นชัด ๆ บังอาจให้คนในหมู่บ้านดื่มของไม่สะอาดของเจ้า!” จางซิ่วเอ๋อเอ่ยเสียงโกรธเกรี้ยว
พอจางซิ่วเอ๋อพูดแบบนี้ ทุกคนก็อารมณ์ขึ้นกันหมด “ข้าก็นึกว่าท่านเป็นคนมีวิขาอาคมมาจากไหน ที่แท้ก็พวกต้มตุ๋น!”
ตอนนี้แม่เฒ่าจางเองก็รู้แล้วว่าตัวเองโดนหลอก สีหน้านางย่ำแย่ถึงขีดสุด “ข้าก็ว่าทำไมเมื่อวานนี้หลังจากดื่มน้ำทิพย์ของเจ้าแล้วข้าถึงท้องเสีย! เป็นเพราะของของเจ้านี่เอง! ไอ้คนหลอกลวง คืน 8 ตำลึงเงินของข้ามานะ!”
สีหน้าหูครึ่งเซียนย่ำแย่สุด ๆ วันนี้จางซิ่วเอ๋อเปิดโปงกลลับของเขาถึงสองกลต่อหน้าทุกคน หลังจากนี้หากเขายังอยากจะหาเงินด้วยวิธีเดิมคงเป็นไปไม่ได้แล้ว
เรียกได้ว่าจางซิ่วเอ๋อทำลายทางลาภของหูครึ่งเซียนจนสิ้น
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้แสดงความแค้นที่มีต่อหูครึ่งเซียนออกมา
ถ้าหูครึ่งเซียนอยากแค้นก็ทำไป เนื้อนางไม่ได้หายไปสักหน่อย
ถึงแม้เรื่องตัดทางลาภคนอื่นจะฟังดูไร้คุณธรรมอยู่เล็กน้อย แต่จางซิ่วเอ๋อไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด
นางไม่ได้อยากไปยุ่งเกี่ยวกับหูครึ่งเซียน เป็นหูครึ่งเซียนอยากทำร้ายนางเองไม่ใช
