บทที่ 110 แผนลวง
จางซิ่วเอ๋อเดือดขึ้นมาทันที “พวกเรามีความสัมพันธ์อะไร? พูดมาให้ชัดนะ!”
“ข้าเคยเห็นกับตาว่าเจ้าเดินออกมาจากบ้านบัณฑิตจ้าว!” แม่หลินแค่นเสียง วันนี้นางตั้งใจพูดต่อหน้าทุกคน ให้จางซิ่วเอ๋อชื่อเสียงป่นปี้
แต่แม่หลินไม่กล้าพูดเรื่องของจางซิ่วเอ๋อและท่านหมอเมิ่ง
จะบีบลูกพลับก็ต้องบีบลูกพลับนิ่ม เห็นได้ชัดว่าบัณฑิตจ้าวรังแกได้ง่ายกว่าหมอเมิ่งเยอะ
“ท่านอย่าลืมนะ เมื่อครู่นี้ข้าเองก็ไม่ให้บัณฑิตจ้าวเป็นคนลองยาเหมือนกัน! ถ้าเราสองคนมีความสัมพันธ์อะไรกันจริง ข้าก็แค่ตกลงให้บัณฑิตจ้าวเป็นคนลองยาตามที่บอก ถึงตอนนั้นจะได้ผลหรือไม่ก็บอกว่าไม่ได้ผลก็สิ้นเรื่อง! และไม่ต้องมีเรื่องนู้นเรื่องนี้ตามมาด้วย!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
พูดมาถึงตรงนี้ จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างมีความหมาย “ถึงแม้ข้าจะเคยแต่งงาน แต่ก็ยังเกิดและโตที่หมู่บ้านชิงสือ ตอนนี้กลับมาอยู่หมู่บ้านชิงสือแล้ว ท่านทำลายชื่อเสียงข้าไม่มีผลเสียอะไรกับท่านก็จริง….อย่างไรเสียท่านก็ไม่ได้อยากให้ลูกสาวท่านแต่งงานไปหมู่บ้านอื่นอยู่แล้ว…..แต่? บ้านอื่นที่มีลูกสาวได้ซวยกันหมด ถึงตอนนั้นคนนอกหมู่บ้านรู้ว่าหมู่บ้านชิงสือเรามีแม่ม่ายอายุน้อยที่ผิดจารีตประเพณี ใครจะอยากแต่งงานกับสาวหมู่บ้านชิงสือ?”
หมู่บ้านไหนก็มีแม่ม่ายทั้งนั้น หน้าบ้านแม่ม่ายเรื่องแยะก็เป็นเรื่องปกติ แต่การที่คนเป็นม่ายถูกพูดถึงว่าไปข้องแวะกับคนนู้นคนนี้มันไม่ดีเท่าไรนัก ขายข
