มินเอ่ยเสียงโกรธเกรี้ยว “เจ้าซื้อของพวกนี้มาทำไม ข้าว่าหูครึ่งเซียนพูดไม่ผิด เจ้าถูกวิญญาณร้ายพัวพัน คิดจะทำร้ายคนในหมู่บ้าน!”
จางซิ่วเอ๋อแอบหยิกตัวเองให้มีน้ำตารื้น ก่อนจะเก็บป้ายวิญญาณขึ้นมากอด มองแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินด้วยสายตาตำหนิ
“พวกท่านทำอย่างนี้ได้อย่างไร! สามีข้าตาย พวกท่านอยากให้วิญญาณเขาไม่สงบงั้นรึ?” จางซิ่วเอ๋อหน้าตาเศร้าโศก
นางมองป้ายวิญญาณและพึมพำ “สามี หย่วนเฉียว ข้ามันไร้ประโยชน์ แค่จะตั้งป้ายวิญญาณให้ท่านยังทำได้ไม่ดี”
ขณะนั้นมีคนที่อ่านหนังสือออกอ่านป้าย “ป้ายวิญญาณแห่งสามีเนี่ยหย่วนเฉียว? เอ๊ะ นี่ไม่ใช่ลูกชายเจ้าของที่ตระกูลเนี่ยหรอกหรือ?”
ทุกคนจึงตระหนักขึ้นได้ว่าตอนนี้จางซิ่วเอ๋อเป็นแม่หม้าย ที่กลายเป็นแม่หม้ายเพราะแต่งงานกับเนี่ยหย่วนเฉียว
ด้วยความที่จางซิ่วเอ๋อถูกตระกูลเนี่ยส่งตัวกลับ ทุกคนจึงแทบไม่เคยเห็นจางซิ่วเอ๋อเป็นภรรยาของเนี่ยหย่วนเฉียวเลย
“นี่มัน…..” แม่เฒ่าจางก็พูดอะไรไม่ออก
จางอวี่หมินยิ่งหน้าตากระอักกระอ่วน
ป้ายวิญญาณนี่ตั้งให้เนี่ยหย่วนเฉียว ที่จางซิ่วเอ๋อซื้อของพวกนี้มามีแต่จะทำให้คนอื่นรู้สึกว่านางเป็นคนให้ความสำคัญกับญาติมิตร
“ก่อนหน้านี้ไม่นานข้าเจอคนตระกูลเนี่ยที่แคว้น พวกเขาดูแลข้า และอยากให้ข้าตั้งป้ายวิญญาณให้สามีข้า ข้าก็ต้องใส่ใจสิ วันนี้ขากลับจึงตั้งใจไปให้เขาเขียนป้ายวิญญาณแผ่นนี้ เพื่อกลับมาไหว้วิญญาณสามีข้า” จางซิ่วเอ๋ออธิบาย
แม่
