้า ข้าควรจะกตัญญูต่อหน้าท่าน แต่เรื่องบางเรื่องข้าจะกตัญญูจนโง่เขลาไม่ได้ อย่างเรื่องวันนี้ ท่านปล่อยให้หูครึ่งเซียนนั่นใส่ร้ายข้าว่าถูกวิญญาณร้ายสิงร่าง ท่านย่าไม่อยากให้ข้าอยู่ในหมู่บ้านต่อไปใช่ไหม!”
“ข้าเห็นว่าย่าก็ถูกหลอกเหมือนกัน จึงไม่ถือสาเรื่องนี้ แต่ท่านมาให้ข้าออกเงินได้อย่างไรกัน?” จางซิ่วเอ๋อย้อนถาม
คนที่มามุงดูในวันนี้นึกสงสารจางซิ่วเอ๋ออยู่แล้ว รู้สึกว่าถ้าจางซิ่วเอ๋อไม่ฉลาด เปิดโปงกลลวงของหูครึ่งเซียนไม่ได้ วันนี้คงต้องมีเคราะห์โดยที่ไม่ผิดอะไร
สายตาที่มองแม่เฒ่าจางจึงเต็มไปด้วยความดูแคลน
“แต่จะว่าไป ท่านย่านี่มีเงินเยอะจริงนะ ตั้ง 8 ตำลึงเงินเลยนะไม่ใช่ 8 เหรียญ แต่กลับโดนหลอกไปได้ง่ายดายขนาดนี้!” พูดมาถึงตรงนี้จางซิ่วเอ๋อก็นึกสมน้ำหน้า
สีหน้าแม่เฒ่าจางย่ำแย่ แต่ก็ยังเชิดหน้าพร้อมกล่าว “ข้าไม่สน! เงินนี่เจ้าไม่ออกแล้วใครจะออก? ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าไปอยู่ในบ้านผีสิง พวกเราจะถูกผีตามได้อย่างไร? ถ้าไม่ถูกผีตามก็คงไม่ไปหาหูครึ่งเซียน และคงไม่โดนหลอกหรอก!”
……………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
แหกสักทีจะได้หายโง่กันให้หมด แต่ก็เห็นใจหมอเมิ่งนะคะที่จู่ ๆ ก็ติดร่างแหไปด้วย
ตอนหน้าซิ่วเอ๋อจะสลัดย่าจางยังไง ติดตามกันต่อไปค่ะ
ไหหม่า(海馬)
