ม่ถึงว่าจางซิ่วเอ๋อจะมองเรื่องนี้ออกด้วยแต่หูครึ่งเซียนไม่คิดจะยอมรับ เขารู้ว่าหากตัวเองยอมรับง่าย ๆ นอกจากจะไม่มีวิธีเอาเงินออกจากมือจางซิ่วเอ๋อแล้ว ยังทำลายชื่อเสียงตัวเองอีกด้วยหลังจากนี้ละแวกใกล้เคียงในสิบลี้แปดหมู่บ้านคงไม่มีใครมาดูดวงและทำพิธีกับเขาแล้ว“จางซิ่วเอ๋อ เจ้าอย่าพูดเหลวไหล!” หูครึ่งเซียนกล่าวเสียงโกรธเกรี้ยวจางซิ่วเอ๋อยิ้ม “ข้าพูดเหลวไหลหรือไม่ เราก็ให้หมอมาดูว่าในยานี้มีอะไรบ้างดู”จางซิ่วเอ๋อเพิ่งพูดมาถึงตรงนี้ ก็นึกได้ว่าช่วงนี้ในหมู่บ้านมีพวกปากไม่ดีบอกว่าตัวนางเองมีความสัมพันธ์กับหมอเมิ่งเพื่อไม่ให้ใครว่าได้ จางซิ่วเอ๋อจึงไม่ได้พูดตรง ๆ ว่าให้เรียกหมอเมิ่งมา “เรียกหมอมาหลาย ๆ คนเลย ถ้าไม่ไหวจริง ๆ เราไปที่โรงยาหุยชุนในตัวเมืองก็ได้”ผู้ใหญ่บ้านซ่งกลับเอ่ยขึ้นในตอนนี้ “จะทำให้ยุ่งยากขนาดนั้นไปทำไม? วันนี้ข้าเชิญท่านหมอเมิ่งมารักษาหลานคนเล็กข้า เดี๋ยวให้ท่านหมอเมิ่งมาดูก็จบ”จางซิ่วเอ๋อได้ฟังก็รีบบอก “ถ้าท่านหมอเมิ่งมา พวกท่านไม่ต้องเล่าเรื่องวันนี้ให้ท่านหมอเมิ่งฟังนะเจ้าคะ ให้เขาดูกับตาเลย! เดี๋ยวถึงเวลาก็มีคนหาว่าท่านหมอเมิ่งเข้าข้างข้าอีก!”น้ำเสียงจางซิ่วเอ๋อติดประชดประชันเล็กน้อย “ข้าเป็นแค่แม่ม่าย ต้องใช้ชีวิตกับน้องสาวมันไม่ง่ายอยู่แล้ว ข้าหวังว่าจะไม่มีใครใส่ร้ายป้ายสีข้ามั่ว ๆ!”ทุกคนได้ฟังคำพูดจางซิ่วเอ๋อก็เริ่มนึกในใจไหนบอกว่าจางซิ่วเอ๋อมีความสัมพันธ์กับท
