ึ้นมา จึงพูดต่อจากจวี๋ฮวา “นั่นก็เพราะยันต์แผ่นนี้เต็มไปด้วยผงไป๋หลิน*น่ะสิ!”
*ฟอสฟอรัสขาว
“พวกเจ้ารู้ไหมว่ามันคืออะไร? มันคือวัตถุดิบอย่างหนึ่งในการทำประทัดและดอกไม้ไฟ! เพียงทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นนิดเดียว ของแบบนี้ก็จะไหม้ขึ้นมาเอง! ตอนที่ทุกคนใช้ไม้หรือหินถูกยันต์แผ่นนี้จะทำให้อุณหภูมิของกระดาษยันต์สูงขึ้น ผงไป๋หลินก็จะติดไฟลุกไหม้!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านไม่รู้ว่าผงไป๋หลินคืออะไร แต่ที่นี่คนเยอะ คนเยอะก็ต้องมีคนที่มีความรู้บ้าง
ขณะนั้นชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น “ข้าเคยเจอในหนังสือ ผงไป๋หลินไฟลุกง่ายจริง ๆ! ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเกิดจากสิ่งลี้ลับเลย คำอธิบายของแม่จางสมเหตุสมผลแล้ว”
คนอื่น ๆ ที่เคยไปโรงเรียนก็พยักหน้าและกล่าว “หากยันต์เหลืองนี่มีผงไป๋หลินจริง ๆ งั้นก็ไม่แปลกที่จะลุกเป็นไฟ”
“จริงสิ! เมื่อก่อนหูครึ่งเซียนมีอาชีพทำประทัด พวกเจ้าเห็นตาข้างนั้นของเขาไหม เขาบอกว่าบอดเพราะเผยความลับสวรรค์ แต่ที่จริงโดนแรงระเบิดจากประทัด!” คนที่พูดอยู่คือแม่หวัง แม่สามีของจวี๋ฮวา
ตระกูลทางแม่ของแม่หวังอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับหูครึ่งเซียน จึงรู้เรื่องของหูครึ่งเซียนอยู่บ้าง
แม่หวังเป็นคนมีไมตรีกับผู้อื่นตลอด ทุกคนได้ยินก็เชื่อคำพูดแม่หวังเป็นส่วนใหญ่
“ตายจริง อย่างนั้นหูครึ่งเซียนก็เป็นของปลอมน่ะสิ? ไม่ได้มีความสามารถอะไรเลยสินะ? แค่แสดงละครหลอกผีหลอกเจ้าเท่านั้น?” คนผู้หนึ่งอุทาน
