ม่นานนักโจวเหวินก็เอ่ยขึ้น “ข้าต้องกลับไปแล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นอาจารย์จะไม่พอใจเอา”
แม่โจวไม่ได้เจอโจวเหวินนานมาก เวลานี้ยังอยากคุยกับโจวเหวินอยู่ แต่ก็คิดว่าจะให้โจวเหวินโดนด่าไม่ได้ จึงเอาซาลาเปาอีกครึ่งที่เหลือมาห่อและยื่นให้โจวเหวินเก็บไว้กินตอนกลางคืน
โจวเหวินรับซาลาเปาไว้และเดินกลับไป
พอมาถึงร้าน โจวเหวินก็ทำการแบ่งซาลาเปา เขาเก็บไว้เองสองลูก สี่ห้าลูกที่เหลือเขาเอาไปให้เถ้าแก่
“ท่านนอาจารย์ พี่หญิงรองข้ามาเยี่ยม เอาของกินมาให้ข้าด้วย ถึงจะไม่ใช่แป้งขาวล้วนแต่เป็นไส้เนื้อนะ อาจารย์โปรดอย่ารังเกียจเลยขอรับ” โจวเหวินยื่นซาลาเปาให้พลางกล่าว
………………………………………
