ที่สามพี่น้องจางซิ่วเอ๋อเคยนอนก็ไม่รู้ว่ากว้างขวางกว่ากันตั้งเท่าใด
ตอนนั้นแม่โจวก็เคยเสนอให้จางซิ่วเอ๋อนอนเตียงเดียวกับจางอวี่หมิน เป็นแบบนั้นแล้วห้องฝั่งตะวันตกของพวกนางจะได้กว้างขึ้น
ตอนที่จางซิ่วเอ๋อไปนอน จางอวี่หมินก็ไม่ได้พูดอะไรต่อหน้า แต่แอบทำไม่ดีลับหลัง
กลางคืนแย่งผ้าห่มจางซิ่วเอ๋อ ทุกครั้งที่ปลดทุกข์เสร็จแล้วรังเกียจกลิ่น ก็ใช้ให้จางซิ่วเอ๋อออกไปเทกระโถนปัสสาวะตอนกลางคืน
จางซิ่วเอ๋อขัดขืนไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องกลับไปหลบจางอวี่หมินที่ห้องฝั่งตะวันตก หลังจากนั้นก็ยอมเบียดขนัดกันอยู่ที่ห้องฝั่งตะวันตกและไม่อยากไปนอนกับจางอวี่หมินอีก
จางอวี่หมินเอนตัวนอนอยู่นานก็ไม่ง่วงเสียที ตาคู่นั้นเปล่งประกายพิศวงอยู่ในความมืด
“ท่านแม่ ทำไมข้าไม่ง่วงล่ะ” จางอวี่หมินถามเสียงเบา
เวลานี้แม่เฒ่าจางก็ยังไม่หลับ ปกติคุณภาพการนอนของแม่เฒ่าจางดีเกินความคาดหมาย ไม่เคยมีอาการนอนไม่หลับ
“หูครึ่งเซียนคงเก่งเกินไป เขาบอกว่าน้ำที่ให้เราดื่มใส่ขี้ธูปของเขาไปด้วย นอกจากจะไล่ผีได้แล้วยังเพิ่มพลังชีวิตให้คนด้วย ข้าว่าต้องเพราะน้ำนั่นได้ผลแน่ ๆ” แม่เฒ่าจางที่นึกว่าตัวเองจับจุดได้ก็บอกอย่างพิศวง
……………………………
