้ทิ้งความทรงจำไว้ให้จางซิ่วเอ๋อ ส่วนจางชุนเถา? ตอนนั้นนางยังเด็กเกินไป จะไปรู้อะไร?ทั้งแม่โจวและแม่เฒ่าโจวต่างไม่มีใครสงสัยว่าทำไมจางซิ่วเอ๋อถึงไม่รู้เรื่องนี้เพราะตอนนั้นไม่มีใครพูดเรื่องนี้กับเด็กพวกนี้ ต่อให้จางซิ่วเอ๋อรู้ก็คงรู้จากปากพวกหญิงปากมาก“ท่านแม่ ท่านยาย เลิกร้องไห้เถอะนะ มีอะไรก็พูดออกมา ตอนนี้เราสองพี่น้องก็โต ๆ กันแล้ว อาจจะช่วยออกความคิดเห็นได้นะ!” จางซิ่วเอ๋อทนดูต่อไม่ไหวแล้วจริง ๆนางกลัวแม่โจวร้องไห้ที่สุด พอมาอยู่ตระกูลโจว ไม่ใช่แค่แม่โจวที่ร้องไห้ แม่เฒ่าโจวก็ร้องไปด้วย…..แม่เฒ่าโจวมองจางซิ่วเอ๋อด้วยน้ำตาเต็มเบ้า “ซิ่วเอ๋อ เดี๋ยวนี้เจ้าเก่ง ดูแลตัวเองได้แล้ว เช่นนั้นยายจะเล่าเรื่องตอนนั้นให้ฟัง”จางซิ่วเอ๋อเตรียมใจ นางอยากรู้ว่าเหตุผลอะไรกันที่ทำให้หญิงสาวขยันขันแข็ง หน้าตาใช้ได้อย่างหนีจื่อไม่ได้แต่งงานเสียที และตีความจากสิ่งที่พวกนางพูด ตอนนั้นน่าจะเสียเงินไปจำนวนหนึ่งด้วย…………………………………………
ทุกครั้งที่แม่โจวกลับมา นางแทบไม่เคยเอาอะไรมาด้วยเลย มาอยู่บ้านตระกูลโจวผู้เดียวยังไม่เท่าไรนัก เพราะฟืนอุ่นเตียงไม่ได้เปลืองเงินอะไรมากมาย แต่ถ้านางพาลูกเต้ามาอยู่กินเปล่า ๆ ที่ตระกูลโจวด้วย หยางชุ่ยฮวาไม่ทนแน่นอน
แม่โจวก็รู้เรื่องนี้ เวลานางกลับมาแต่ละครั้งแม่เฒ่าโจวมักจะนำของดี ๆ มาให้นางกิน แต่ถ้านางกิน คนตระกูลโจวก็ต้องอดและทนหิว
หลายปีมานี้นางจึงไม่ได้ผ่านเข้าประตูบ้าน
