อยู่บนเขา ส่วนน้องชายเจ้าเดี๋ยวนี้เป็นนักเรียนที่แคว้น ไม่ค่อยกลับมา พี่สะใภ้เจ้าน่าจะอยู่บ้าน” ป้าหยวนพูดเหมือนเป็นบ้านตัวเอง
บ้านป้าหยวนอยู่ติดกับบ้านตระกูลโจว แต่ความสัมพันธ์ของสองบ้านนี้ไม่อยู่ในระดับดี ตอนนี้ป้าหยวนเห็นแม่โจวพาคนกลับมาเยอะขนาดนี้ แล้วนึกถึงนิสัยของหยางชุ่ยฮวาแล้วก็อดสมน้ำหน้าไม่ได้ ที่แสดงท่าทางสนิทสนมอยู่แบบนี้ก็เพราะอยากรอดูความบันเทิงเท่านั้น
พอมาถึงหน้าบ้านตัวเอง แม่โจวก็แสบจมูก น้ำตาไหลพราก
ลองนับดูก็พบว่านางไม่ได้กลับบ้านมา 5 ปีแล้ว ที่จริงจากหมู่บ้านชิงสือมายังหมู่บ้านโกวจือนับว่าไม่ไกลเท่าไรนัก ต่อให้เดินเท้าอย่างเดียวก็มาถึงภายในวันเดียว
แต่นางอยู่บ้านตระกูลจางจึงทำอะไรตามใจไม่ได้ อีกอย่าง ต่อให้ตระกูลจางยอมให้นางกลับบ้าน นางก็ไม่สามารถเอาอะไรมาให้ที่บ้านได้ แล้วยังต้องกินต้องใช้ของที่บ้านอีก ซึ่งนางทำไม่ได้
แถมตอนที่นางกลับมาในคราวก่อน หยางชุ่ยฮวาก็เป็นคนไล่นางกับลูกสาวสองคนออกมา นางจึงไม่กล้ามาอีก
นี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมจางชุนเถาถึงเกลียดหยางชุ่ยฮวา คราวก่อนพวกนางแค่ทำตามที่ท่านยายบอกโดยอยู่กินข้าวที่บ้านอีกมื้อ หยางชุ่ยฮวาก็ไล่โดยไม่ไว้หน้า
แม่โจวนึกเวทนาในชีวิต ถ้าไม่ใช่ลูกสาวตัวเองมีความสามารถได้ดีขึ้นมา นางก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะกล้ากลับมาอีก
แม่โจวสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าผลักประตูเข้าไป
เวลานี้เอง สตรีใส่ชุดสีน้ำเงินเข้มได้ชะโงกหัวออกมาจากบ้
