บทที่ 87 ซื้อของกลับบ้านแม่
แม่โจวพยักหน้าและกอดสามพี่น้องไว้ “ข้านี่โชคดีจริง ๆ ที่มีลูกสาวอย่างพวกเจ้าสามคน”
เช้าวันรุ่งขึ้น จางซิ่วเอ๋อก็จัดเก็บของมีค่าในบ้าน อันไหนที่พกได้ก็พกติดตัวไปด้วย ที่พกไม่ได้ก็เก็บไว้ด้วยกัน รวมถึงพวกหม้อพวกกระทะ
จากนั้นนางจึงไปที่บ้านบัณฑิตจ้าว บอกเขาว่ามีของจำนวนหนึ่งจะนำมาฝาก
บัณฑิตจ้าวไม่ปฏิเสธยู่แล้ว เขารู้สึกว่าตัวเองติดหนี้บุญคุณจางซิ่วเอ๋อมาตลอด เวลานี้จึงอยากตอบแทนจางซิ่วเอ๋อ โดยการรับฝากของไว้ที่บ้านของเขา
ถ้าฝากไว้บ้านคนอื่นจางซิ่วเอ๋อยังไม่ไว้ใจนัก แต่ถ้าฝากไว้บ้านบัณฑิตจ้าว จางซิ่วเอ๋อสบายใจสุด ๆ
บัณฑิตจ้าวเป็นคนมีการศึกษา จึงเป็นคนมีคุณธรรมและทระนงในศักดิ์ศรี ไม่เกิดความละโมบต่อของของนาง
จางซิ่วเอ๋อเอาเนื้อ 2 ชั่งที่ตัวเองซื้อขึ้นจากบ่อน้ำลึก รวมถึงแป้งข้าวโพดถุงเล็ก และเอาไปให้ที่บ้านบัณฑิตเจ้า
“ท่านอาจ้าว พวกเราจะออกไปข้างนอกกันน่ะเจ้าค่ะ อีกหลายวันกว่าจะกลับมา ถ้าเก็บเนื้อนี่ไว้ที่บ้านมันต้องเสียแน่ เลยเอามาให้พวกท่านกิน แล้วก็แป้งข้าวโพดนี่ด้วย ถือเป็นค่าตอบแทนที่พวกท่านช่วยดูแลของให้ข้า” จางซิ่วเอ๋อบอกยิ้ม ๆ
บัณฑิตจ้าวรีบปฏิเสธ “เรื่องเล็กแค่นี้ ข้าจะรับของของเจ้าได้อย่างไร”
จางซิ่วเอ๋อกล่าว “ถ้าท่านไม่รับก็แปลว่าไม่อยากดูแลของให้ข้า งั้นข้าจะเก็บของไว้ที่บ้าน อย่างไรเสียบ้านข้าก็ไม่มีกำแพงรั้วดี ๆ ถึงเวลาใคร ๆ ก็ไปขโมยของที่บ้านข้าไ
