ด้”
ว่ากันว่าเวลาบัณฑิตเจอทหาร ต่อให้มีเหตุผลก็ใช้ไม่ได้
บัณฑิตจ้าวมาเจอจางซิ่วเอ๋อก็ได้แต่ยอมแพ้ สุดท้ายก็ยอมรับ
จางซิ่วเอ๋อตั้งใจจะช่วยเหลือบ้านบัณฑิตจ้าวอยู่แล้ว คนในหมู่บ้านที่เข้ากับนางได้นั้นมีไม่มาก นางช่วยได้ก็ต้องช่วยอยู่แล้ว
ก่อนจะไป จางซิ่วเอ๋อก็แขวนเสื้อเก่าที่เคยหลอกแม่เถาไว้บนต้นไม้คอเบี้ยวอีกครั้ง
ต่อให้คนพวกนั้นมาแล้วไม่กลัว ก็เอาอะไรไปจากบ้านไม่ได้
นางเล่าเรื่องนี้ให้จ้าวเอ้อร์หลางฟัง เพราะกลัวว่าเขาจะตกใจ หากเป็นเช่นนั้นก็เหมือนทำร้ายคนกันเอง
พอเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทุกคนจึงออกจากบ้าน
จางซิ่วเอ๋อกลัวว่าคนอื่นจะเห็นนางขนของไปบ้านบัณฑิตจ้าวจึงตื่นเช้ากว่าปกติ เวลานี้จึงเพิ่งจะเป็นเวลาอาหารเช้า
ตอนเดินผ่านบ้านตระกูลจาง ก็ได้ยินแม่เฒ่าจางกำลังด่ายกใหญ่
“นังแม่โจวไม่รักดี! เช้าแบบนี้บังอาจไม่กลับมาทำกับข้าว! จะให้ข้าอดตายรึไง?” แม่เฒ่าจางกำลังเดือดจัด
หลังจากตื่นนอนตอนเช้าวันนี้ นางก็ล้างหน้าล้างตาเหมือนปกติและจะกินข้าว แต่ใครจะรู้ว่าพอเข้ามาในครัวก็เห็นว่าข้างในมีแต่เตาเย็นชืด ไม่เพียงแค่นั้น จานชามที่ใช้กินข้าวเมื่อคืนก็ไม่มีใครล้าง ยังกองสุมอยู่ด้วยกัน
ทันทีที่แม่เฒ่าจางเห็นภาพนี้ก็เดือดดาลขึ้นมา
เมื่อวานนางก็มีเมตตาอนุญาตให้แม่โจวค้างกับตัวขาดทุนสองตัวนั้นที่บ้านผีสิงคืนหนึ่งแล้วนะ แต่แม่โจวกลับได้คืบจะเอาศอก ถึงไม่ยอมกลับมาทำกับข้าวในตอนเช้า
แม่เฒ่าจางด่าอย
