ชุ่ยฮวา
จางซิ่วเอ๋อคิดไปคิดมา ถึงแม้ชุนเถาเคยพูดหลายครั้งว่าหยางชุ่ยฮวาเป็นคนใช้ไม่ได้ แต่แม่โจวอุตส่าห์กลับบ้านทั้งที ก็ต้องอยากให้ทุกคนรักกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
จางซิ่วเอ๋อจึงพาแม่โจวไปที่ร้านขายเครื่องประดับ เลือกกุญแจเงินคู่หนึ่งให้แม่โจว ถือเป็นของรับขวัญลูกของหยางชุ่ยฮวา ใช้ไปร่วมสองตำลึงเลยทีเดียว
แม่โจวทำหน้าตาเสียดาย แต่จางซิ่วเอ๋อคิดว่าเงินนี่ได้ใช้ไปอย่างคุ้มค่า หยางชุ่ยฮวาเห็นแก่ของพวกนี้คงไม่ร้ายกาจกับพวกนางมากหรอก
ในเมื่อซื้อของให้เด็ก ๆ ตระกูลโจวแล้ว จะไม่ซื้อของให้คนตระกูลโจวคงไม่ได้
ทุกคนไปที่ร้านขายผ้า เลือกผ้าลายดอกให้พี่สะใภ้และน้องสาวของแม่โจว นอกจากนั้นยังซื้อผ้าฝ้ายสีอ่อนไปอีกหลายผืน เอาให้พ่อแม่และพี่ชายของแม่โจว
ผ้าพวกนี้พอตัดชุดให้ทุกคนได้คนละชุดเลยล่ะ
หลังจากซื้อผ้าเสร็จ แม่โจวก็เอ่ย “ของน่าจะพอแล้ว เราไปกันเถอะ”
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าแม่โจวเสียดายเงิน จึงดึงมือแม่โจวมาและบอก “ท่านแม่ เราซื้อของกินไปด้วยเถอะเจ้าค่ะ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่กล้าอยู่บ้านท่านยายนาน ข้าได้ยินว่าของกินที่บ้านท่านยายมีไม่มาก ส่วนของที่เราซื้อมาตอนนี้ก็กินไม่ได้”
แม่โจวฟังแล้วรู้สึกมีเหตุผล ตนเองพาลูกไปตั้งสามคน แถมในท้องยังมีอีกคน ถ้าพาคนมากขนาดนี้กลับไปกินข้าวที่บ้าน มื้อหนึ่งคงกินกันไม่น้อย
พอหว่านล้อมแม่โจวสำเร็จ จางซิ่วเอ๋อและจางชุนเถาก็เริ่มซื้อของ
………………………………
