บทที่ 82 กระชับความสัมพันธ์
เฒ่าหลี่กำลังขับเกวียนอยู่ทำให้มือไม่ว่าง และเขาก็ละอายเกินกว่าจะแย่งของกินกับบรรดาสตรีทั้งหลาย จึงได้แต่ฟังเงียบ ๆ
ตัวจางซิ่วเอ๋อเองก็หยิบกระดูกชิ้นหนึ่งขึ้นมาแทะ ทุกคนต่างกินไก่ย่างด้วยกัน ความสัมพันธ์จึงใกล้ชิดกันมากขึ้นไม่น้อย
อย่างน้อยในตอนนี้ทุกคนก็ไม่อาจทำตัวเป็นปรปักษ์กับจางซิ่วเอ๋อได้แล้ว
พอคิดดูแล้วเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ได้มายั่วยวนผู้ชายของพวกนาง และไม่ได้มีความแค้นอะไรต่อพวกนาง พวกนางก็ไม่มีความจำเป็นต้องเป็นปรปักษ์กับจางซิ่วเอ๋อ
“ซิ่วเอ๋อ เจ้านี่เป็นคนดีจริง ๆ เมื่อกี้ป้าขอโทษนะ” แม่หลิวที่แอบด่าจางซิ่วเอ๋อแรงที่สุดเมื่อครู่ที่ผ่านมาพูดขึ้นอย่างอาย ๆ
นางไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว ของอร่อยแบบนี้เป็นของหายากมากสำหรับนาง การกินของคนอื่นแบบนี้ ทำให้นางรู้สึกผิดในใจ
จางซิ่วเอ๋อบอกด้วยรอยยิ้ม “ท่านป้าพูดอะไรกันเจ้าคะ? แต่ที่จริงก็โทษพวกป้าไม่ได้หรอก ข้าเพิ่งจะออกมาตั้งตัว บางครั้งเวลาจะพูดอะไรจะทำอะไรก็คงล่วงเกินผู้อื่นไปบ้าง ก็เลยมีข่าวลือที่ไม่เป็นความจริงแบบนี้ ท่านป้าที่ไม่รู้เรื่องอะไรพอได้ยินเข้าจะมองข้าไม่ดีก็พอจะเข้าใจได้”
พูดไปจางซิ่วเอ๋อก็เปิดกล่องอาหารอีกกล่อง ด้านบนคือขนมบัวลอยหยดน้ำ นางจึงหยิบมาสองอันและยื่นให้แม่หลิว
ไม่รอให้แม่หลิวปฏิเสธ จางซิ่วเอ๋อก็บอกยิ้ม ๆ “เอากลับไปให้เด็ก ๆ ที่บ้านกินเถอะเจ้าค่ะ”
สตรีสูงวัยผู้หนึ่งได้ยินก็คิดไปว่า
