ที่บ้าน ใครจะกล้าเสียเงินกินข้าวในเมือง?
ทุกคนยิ่งนึกเคืองหนักเข้าไปใหญ่ กินก็กินสิ ยังจะมายั่วอารมณ์กันอีก จะทนไม่ไหวแล้วนะ!
กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินจางซิ่วเอ๋อเอ่ยต่อว่า “ทุกคนลองชิมไก่ย่างนี่สิ ถือว่ารองท้อง”
ทุกคนได้ยินก็มองจางซิ่วเอ๋อทึ่ง ๆ พวกเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจางซิ่วเอ๋อจะแบ่งไก่ย่างให้พวกเขากิน ปกติไก่ย่างตัวหนึ่งราคา 20 เหรียญทองแดงเลยนะ แถมไก่ย่างที่จางซิ่วเอ๋อกินยังเป็นของโรงเตี๊ยมอิ๋งเค่อจวีด้วย
ของในอิ๋งเค่อจวีแพงจะตาย ไก่ย่างนี่อย่างน้อย ๆ ก็ราคา 30 เหรียญทองแดง
ของราคาแพงขนาดนี้ ใครจะทำใจแบ่งให้คนอื่นได้บ้าง?
อีกอย่าง ถึงพวกเขาจะไม่ได้ปะทะกับจางซิ่วเอ๋อ แต่ก็แบ่งแยกให้นางต้องอยู่คนเดียวไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ แถมพูดแย่ ๆ ลับหลังนางตั้งเยอะ ต่อให้จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไร แต่ก็ต้องสัมผัสจากท่าทางของพวกเขาได้
ตอนนี้พวกเขาก็ถือว่าล่วงเกินจางซิ่วเอ๋อไปแล้ว
แต่จางซิ่วเอ๋อกลับแบ่งไก่ย่างให้พวกเขากินโดยไม่คิดมาก
ทุกคนทั้งตกใจทั้งสงสัย แล้วก็เห็นจางซิ่วเอ๋อหยิบน่องไก่และยื่นให้กู่อวี๋ “พี่กู่อวี๋ ท่านกินก่อนเลยเจ้าค่ะ”
นางได้น่องไก่มาอยู่ในมือแล้วจะยอมปล่อยไปได้อย่างไร นางมองทุกคน สุดท้ายก็กัดไปคำหนึ่งอย่างอดไม่ได้
คนอื่น ๆ เห็นกู่อวี๋กิน และได้กินส่วนที่ดีที่สุด จึงพากันลงมือ
คิดในใจว่าถ้าไม่รีบหน่อย อีกเดี๋ยวคงเหลือแค่กระดูก
พริบตาเดียวทั้งจานก็ว่างเปล่า
……………
