บทที่ 78 เข้าใจผิด
ท่านหมอเมิ่งกินข้าวที่บ้านจาง ซึ่งข้าวมื้อนี้ทั้งเจ้าบ้านทั้งแขกล้วนกินกันอย่างมีความสุขถ้วนหน้า
แต่เขาไม่ได้รีบร้อนกลับไป กลับตรงขึ้นไปบนเขา แม่ม่ายหลิวจึงไม่เจอตัว
ท่านหมอเมิ่งขึ้นเขาไปหาสมุนไพรมา ตอนลงเขาจึงแวะมาที่บ้านจางซิ่วเอ๋อ หากไม่จำเป็นจริง ๆ ท่านหมอเมิ่งคงไม่มาที่บ้านจางซิ่วเอ๋อง่าย ๆ แต่ครั้งนี้เขารับปากจางซิ่วเอ๋อว่าจะให้ตัวอย่างสมุนไพรบางต้นไว้ ให้สองพี่น้องหัดหาสมุนไพร อีกหน่อยจะได้หาตัวยาขายเป็นทางเลือกอีกหนึ่ง
จางซิ่วเอ๋อทำเพื่อจางซานหยาด้วย อย่างไรเสียเด็กนี่ต้องอยู่บนเขาทั้งวัน จะได้หาค่าขนมไปในตัว
ท่านหมอเมิ่งบอกทั้งชื่อ สรรพคุณ ราคาที่โรงขายยารับซื้อของสมุนไพรเหล่านี้กับจางซิ่วเอ๋อจนหมด และทิ้งตัวอย่างให้ชนิดละต้น ถึงเดินออกไปทางป่า
กล่าวถึงแม่ม่ายหลิวที่รออยู่นานมาก จนตะวันจะลาลับและฟ้าเริ่มมืด นางก็ยังไม่เห็นท่านหมอเมิ่ง
นางโมโหขึ้นมาในใจ นังแม่หลินเดนตายบังอาจหลอกนาง เห็นชัด ๆ เลยว่าจะใช้นางเป็นเครื่องมือจัดการจางซิ่วเอ๋อ!
นางไม่ชอบหน้าจางซิ่วเอ๋อก็จริง แต่ก็จะปล่อยให้แม่หลินมาปั่นจนหัวหมุนไม่ได้!
ในขณะที่แม่ม่ายหลิวออกจากโพรงหญ้าอย่างไม่สบอารมณ์และกำลังจะไปคิดบัญชีกับแม่หลิน ก็เห็นท่านหมอเมิ่งเดินออกมาจากป่าพอดี แม่ม่ายหลิวผงะ นี่ท่านหมอเมิ่งอยู่บ้านจางซิ่วเอ๋อตลอดทั้งบ่ายเลยหรือ?
ผู้ชายแบบนี้อยู่บ้านแม่ม่ายตลอดทั้งบ่ายจะทำอะไร?
คิดมาถึงต
