รออยู่พักนึง จางซิ่วเอ๋อเคาะประตู กดเสียงให้ต่ำ “เสร็จแล้วใช่ไหม?”
ทันใดนั้นคนด้านในก็ผลักประตูออก จางซิ่วเอ๋อรีบหลบ และก็เห็นว่าชายหนุ่มเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วกำลังเดินออกมา
ตอนนี้ใบหน้าเขายังซีดเซียวเหมือนคนป่วย แต่คนทั้งคนยืนตัวตรงอย่างกับต้นสน ส่วนสภาพร่างกายก็ดีมาก ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
แต่พอเขาเดินก็เผยออกมาหมด เขาเซเล็กน้อย
จางซิ่วเอ๋อยื่นมือไปหมายจะพยุง ปรากฏว่าเขาทรงตัวได้แล้ว
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกแพ้ให้กับผู้ชายคนนี้ที่ด้านนอกแกร่งด้านในกรอบ แค่ลมพัดก็ล้มแล้ว สุดท้ายก็เห็นใจ ขมวดคิ้วพูด “เจ้ากลับเข้าไปในห้องเก็บฟืนก่อน”
……………………………………
