และกำลังเดินมาทางนี้ “พี่ ข้าช่วยทำอาหารเช้านะ”
จางซิ่วเอ๋อจะกล้าให้นางเข้ามาได้ที่ไหนกัน? ถ้านางเห็นผู้ชายเปลือยท่อนบนกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ ตัวนางน่ะไม่คิดมากหรอก แต่จางชุนเถาเป็นดอกไม้ธรรมชาติไร้มลพิษจากยุคโบราณ
ตามตรรกะของคนยุคโบราณแล้ว ถ้าเห็นภาพแบบนี้ก็เหมือนฟ้าถล่มลงมาอย่างไรอย่างนั้นเลย
นางมองชุนเถาแล้วเอ่ย “ชุนเถา เจ้าไปปล่อยน้ำที่ขังในแปลงผักหลังบ้านที ข้าจะไปทำกับข้าว”
สองพี่น้องทำแปลงผักแปลงหนึ่งไว้หลังบ้าน พอฝนตกต้องมีน้ำขังไม่น้อย ต้องขุดร่องน้ำเล็ก ๆ เพื่อปล่อยน้ำ ถ้าเป็นปกติจางซิ่วเอ๋อต้องไม่ยอมให้จางชุนเถาทำงานแน่
แต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาคับขัน เพื่อไม่ให้จางชุนเถาเจอผู้ชายคนนี้ จางซิ่วเอ๋อจึงได้แต่ทำแบบนี้
จางชุนเถาไม่ได้สงสัยอะไร นางมีสีหน้าดีใจ “ได้เลย ข้าจะไปเดี๋ยวนี้” พี่ใหญ่ไม่ยอมให้นางทำงานเลย นางรู้สึกว่าอาการบาดเจ็บของนางมีโอกาสหายก็จริง แต่อาจจะเบื่อตายซะก่อน
ทุกครั้งที่เห็นพี่ใหญ่ทำงานเหนื่อยอยู่คนเดียว นางก็รู้สึกปวดใจตลอด ตอนนี้อุตส่าห์มีโอกาสช่วยพี่ใหญ่แบ่งเบา นางร่าเริงสุด ๆ
เมื่อวานจางซิ่วเอ๋อซื้อจอบกลับมาและเก็บไว้ในห้องที่สองพี่น้องใช้นอน ตอนแรกจะเก็บไว้ในห้องเก็บฟืน แต่จางชุนเถาบอกว่าจอบราคาไม่เบา กลัวหาย จึงเก็บไว้ในห้อง
นางวิ่งไปเอาจอบอย่างตื่นเต้นแล้วไปทางหลังบ้าน
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่จอบไม่ได้อยู่ในห้องเก็บฟืน
