บังแสงจากพระจันทร์และดวงดาวจนหมด
รอบบริเวณมืดมิดดูน่าขนลุก
ลมกรรโชกพัดมาเป็นระยะ ๆ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าถ้าลมแรงขึ้นกว่านี้อีกนิดคงพัดนางไปด้วย
ใครใช้ให้นางตัวผอมบางอย่างกับกระดาษล่ะ? ยังดีที่ช่วงนี้ได้กินดีหน่อย แต่ร่างกายนี้ก็ขาดสารอาหารมากเกินไป ไม่อาจบำรุงกลับมาได้ในเวลาสั้น ๆ นางเคยบาดเจ็บจนถึงแก่นพลังหยวน ตอนนี้ทั้งตัวรวมกันมีเนื้อไม่ถึงสองเท่า
นี่ก็เป็นเหตุผลที่จางซิ่วเอ๋อได้เงินมาก็ซื้อของกิน พวกนางสามพี่น้องแล้วก็แม่โจวต้องบำรุงจริง ๆ ไม่อย่างนั้นแค่โรคอะไรนิดหน่อยก็คร่าชีวิตพวกนางได้ ด้วยสภาพอ่อนแอแบบนี้ของพวกนาง
ภูมิต้านทานของคนขาดสารอาหารจะดีสักแค่ไหนเชียว
จางซิ่วเอ๋อเดินกลับอย่างฉับไว แต่ฝนมาเร็วมาก ยังไม่ทันเข้าป่า ฝนเท่าเม็ดถั่วก็ตกลงมาโดนจางซิ่วเอ๋อ
ซ่า…..ไม่รู้ว่าเป็นเสียงลมพัดใบไม้หรือเสียงฝนกระทบใบไม้ แต่เสียงนี้ดังจนน่ากลัว
เมื่อเห็นอยู่ว่าฝนกำลังจะเทลงมาห่าใหญ่ จางซิ่วเอ๋อจึงสาวเท้าวิ่งไปข้างหน้า นางไม่อยากเปียกฝนเป็นลูกหมาตกน้ำ
ในยุคโบราณ แค่ไข้หวัดธรรมดาก็คร่าชีวิตคนได้!
จางซิ่วเอ๋อวิ่งไปถึงหน้ารั้วหัก ๆ ของบ้านตัวเอง เมื่อเห็นอยู่ว่าจะเข้าไปในตัวบ้านแล้ว เวลานี้จึงวิ่งเต็มแรงไปข้างหน้า
แต่นางก็ล้มลงกับพื้น กระปุกในอกเสื้อแตกเป็นเสี่ยง ๆ!
ยังดีที่กระปุกนี้ทำจากดินหยาบ ไม่คมเท่าไหร่ ถึงจางซิ่วเอ๋อนอนทับมันแต่ก็ไม่โดนบาด ถึงอย่างนั้นก็ยังคงร้องโหยหวนเพราะแรงกด จ
