ๆ ในภูเขาก็เป็นเช่นนี้ พูดแบบหยาบคายก็คือ หากมีคนผายลมในหมู่บ้านฝั่งตะวันออก คนฝั่งตะวันตกก็ยังได้ยิน
เรื่องของตระกูลจางลือกันไปทั่วหมู่บ้านแล้ว ย่อมไม่ตกหล่นเรื่อง 10 ตำลึงเงิน เรื่อง 10 ตำลึงเงินนี้ก็เป็นจุดสำคัญ ไม่อย่างนั้นแม่เฒ่าจางจะยอมให้จางซิ่วเอ๋อพาคนไปง่าย ๆ ได้อย่างไร
แม่เฒ่าจางมองจางซิ่วเอ๋ออย่างไม่อยากจะเชื่อ “เจ้าใช้ 10 ตำลึงเงินไปแบบนี้น่ะเหรอ?”
จางซิ่วเอ๋อถามกลับ “หรือท่านย่าจะเบี้ยวล่ะเจ้าคะ? ตอนนั้นที่ท่านหมอเมิ่งช่วยชุนเถาก็เพราะเขาใจดีมีเมตตา ค่ายาหลังจากนั้นท่านหมอเมิ่งก็ออกเอง ข้ามีตำลึงแล้วก็ต้องคืนสิ”
“แล้ว 5 ตำลึงที่เหลือล่ะ?” แม่เฒ่าจางจี้ถาม
มีแต่ฟ้าที่รู้ว่าตอนนางได้ยินคนผลาญเงินอย่างจางซิ่วเอ๋อพูดว่าคืนหนี้ 10 ตำลึงเงินไปแล้ว นางก็ปวดใจราวกับหัวใจถูกกรีดจนเลือดไหล
10 ตำลึงเงินเชียวนะ ขายชีวิตต้อยต่ำของสองพี่น้องไปยังไม่ได้ 10 ตำลึงเงินเลย!
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เฒ่าจางด้วยสีหน้าโศกเศร้า “ 5 ตำลึงที่เหลือก็ต้องใช้รักษาชุนเถาน่ะสิเจ้าคะ สถานการณ์ชุนเถาตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง ยาที่ใช้ก็แพงมาก ข้าต้องซื้อของที่จำเป็นต้องใช้จริง ๆ จึงเก็บไว้เพียงตำลึงเดียว อีก 4 ตำลึงที่เหลือเอาไปซื้อยาให้ชุนเถา…..”.
พูดมาถึงตรงนี้ จางซิ่วเอ๋อก็ชะงักไป “นี่ยังไม่พอนะเจ้าคะ ท่านหมอเมิ่งบอกว่าอาการชุนเถาหนักมาก ถ้าจะให้หายดีต้องใช้อีก 8 ตำลึงเงิน”
ทุกคนได้ยินก
