ราณบอกไว้ว่าคนบ้านเดียวกันไม่โกรธกันข้ามคืนหรอก หม้อและทัพพียังต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง ตอนนั้นที่บอกว่าไม่ให้กลับบ้านตระกูลจางก็พูดเพราะโมโหเท่านั้น ไม่ถือสาหาความอะไรหรอก!” แม่เฒ่าจางทำตัวดูมีคุณธรรมขึ้นมาทันที
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เฒ่าจางอย่างนึกขำ ถ้าไม่ใช่เพราะว่านางเคยผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ที่แม่เฒ่าจางทำมาแล้ว เพียงแค่ฟังสิ่งที่นางพูดในตอนนี้ นางก็คงเข้าใจว่าแม่เฒ่าจางเป็นคนประเภทมีเหตุผลจริง ๆ!
จางซิ่วเอ๋อไม่คิดว่าแค่พริบตาเดียวแม่เฒ่าจางก็เปลี่ยนไปแล้วหรอก
แม่เฒ่าจางจะปฏิบัติต่อนางแบบนี้จริงหรือ? แสดงว่าต้องมีแผนอะไรในใจแน่ ๆ!
จางซิ่วเอ๋ออยากจะตัดความสัมพันธ์กับแม่เฒ่าจางเสียเต็มประดา แต่เวลานี้นางไม่มีคำพูดใดจะปฏิเสธได้จริง ๆ ที่นี่มีคนมองอยู่ตั้งมากมาย ถ้านางยังเถียงแม่เฒ่าจางอีกจะเป็นการไม่รู้จักมารยาท อกตัญญู คนเป็นย่ายอมเป็นฝ่ายง้อแล้ว นางที่เป็นหลานกลับไม่ไว้หน้า มันจะเกินไปหน่อยนะ
จางซิ่วเอ๋อชายตาเล็กน้อยและยกยิ้ม “ท่านย่า มันก็เหมือนกับที่ท่านพูดนั่นแหละ เราเป็นคนครอบครัวเดียวกันไม่ทำตัวเหินห่าง พวกเราไม่โกรธกันข้ามคืนหรอก ถึงแม้ท่านจะเคยขายข้ากับชุนเถา แต่สุดท้ายก็ขายไม่ได้นี่? ว่ากันตามจริงก็ไม่ควรจะถือสากันแล้วล่ะ”
คนที่มุงอยู่พอได้ยินจางซิ่วเอ๋อเตือนก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้!
แม่เฒ่าจางยังมีหน้ามาพูดว่าไม่โกรธกันข้ามคืนอีก ถ้าเรื่องทะเลาะเบาะแว้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ควร
