ลาดจริง ๆ
นางจัดของทีละอย่างภายใต้สายตาจ้องมองจากจางชุนเถา
ท้ายที่สุดจางชุนเถาก็ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ “พี่ เครื่องเทศเราขายได้เท่าไหร่เหรอ?”
จางซิ่วเอ๋อบอกยิ้ม ๆ “ 3 ตำลึงเงิน”
จางชุนเถาหน้าตาตื่นเต้นดีใจ “มากขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าเราทำต่อไปเรื่อย ๆ ไม่รู้ว่าจะหาเงินได้มากแค่ไหน”
จางซิ่วเอ๋อชะงักสิ่งที่ทำอยู่ หันกลับมามองจางชุนเถา “เรื่องที่พวกเราหาเงินได้มากเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว แต่หลังจากนี้เครื่องเทศของเราคงขายได้ราคาแบบวันนี้ไม่ได้แล้วล่ะ วันนี้ข้าไปเจอไอ้โง่คนนึงน่ะ ขายครั้งหน้าคงไม่ได้ราคาขนาดนี้หรอก”
……………………………………………
