้อย่างไรเขาพุ่งเป้าไปที่แม่นางเถาฮวาชัด ๆถ้ามีอาหารป่าอย่างอื่น ก็เชิญคุณชายฉินมาทานข้าวที่โรงเตี๊ยมได้เหมือนกัน ขอแค่คุณชายฉินมา เขาก็จะมีตำลึงเงินมากมาย!เวลานี้จะไม่ให้เขาผูกมิตรกับจางซิ่วเอ๋อได้อย่างไร ตอนนี้เขามองจางซิ่วเอ๋อเป็นตำลึงเงินสีขาว ๆ ไปแล้วเถ้าแก่ของอิ๋งเค่อจวีจะผูกใจเจ็บกับใครก็ได้ มีเพียงตำลึงเงินที่เขาจะไม่ผูกใจเจ็บเพราะฉะนั้นต่อให้เมื่อก่อนจางซิ่วเอ๋อเคยล่วงเกินเขา แต่พอนึกถึงตำลึงที่จางซิ่วเอ๋อจะนำพามาให้ เถ้าแก่จะคิดมากเรื่องเมื่อก่อนไปทำไมกันจางซิ่วเอ๋อไม่ค่อยชินนักกับท่าทีเอาอกเอาใจจนเกินไปของเถ้าแก่ นางรู้สึกว่าเถ้าแก่นี่ต้องมีแผนอะไรแน่ ๆนางไม่มีทางรับค่ามัดจำไว้แน่นอน เพราะนางไม่อยากมาขายปลาที่นี่เลยสักนิด ใครจะรู้ว่าถึงตอนนั้นตัวเองเป็นแกะที่วิ่งเข้าปากเสือหรือไม่ก็ได้ นางยอมรับว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มเป็นโรคระแวงว่าจะโดนทำร้าย แต่การระวังตัวนั้นจะขาดไม่ได้!แต่….มีประกายวิบวับอยู่ในสายตาจางซิ่วเอ๋อ ถ้าได้ทำการซื้อขายแบบครั้งเดียวจบนางก็พร้อมอยู่ถ้าโขกสับเงินจากเจ้าโง่นี่ก้อนใหญ่ได้ยิ่งดี!พอคิดแบบนี้ จางซิ่วเอ๋อก็ปลดตะกร้าสานตัวเองลงมา“แม่นางเถาฮวา เราไปคุยกันที่โรงเตี๊ยมดีไหม?” เถ้าแก่คิดว่าคุยกันที่ถนนดูไม่ค่อยให้เกียรติแม่นางเถาฮวาเท่าไหร่ไม่ว่าคุณชายฉินอยากจะทำอะไรกับแม่นางเถาฮวาคนนี้ เขาก็ต้องทำตามคำสั่งของคุณชายฉินต่อให้คุณชายฉินเข้าใกล้เถาฮวาเพื่อแก้แค้
