งตอแล้วเดินออกจากบ้านผีสิง
เมื่อครู่เป็นเพราะห่วงชุนเถา และให้การต้อนรับท่านหมอเมิ่งด้วย นางจึงยังไม่ทันไปชำระแค้นกับหลีฮวาและแม่หลิน
แต่เรื่องนี้จะปล่อยไปแบบนี้เหรอ?
จางซิ่วเอ๋อพูดในใจว่า ‘ไม่’ อย่างหนักแน่น! เรื่องนี้จะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้!
ไม่อย่างนั้นวันนี้มีแม่หลินกับหลีฮวารังแกพวกนาง พรุ่งนี้ก็จะมีคนอื่นที่ได้คืบจะเอาศอก!
นางเองก็รู้ว่าในสมัยโบราณหญิงสาวที่มีชื่อเสียงในด้านดุร้ายจะมีภาพลักษณ์ไม่ค่อยดีนัก แต่ตอนนี้นางไม่สนเรื่องพวกนี้แล้ว! ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องเอาคืนให้ได้! เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้ชุนเถา
จนถึงตอนนี้จางซิ่วเอ๋อก็ยังไม่ลืมสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของจางชุนเถาในวันนั้นที่นางตื่นมา นางเห็นชุนเถาเป็นน้องสาวอย่างแท้จริง
น้องสาวของนางจางซิ่วเอ๋อ จะไม่ยอมให้คนอื่นมารังแกเด็ดขาด
ต่อให้จางชุนเถาไม่พูด จางซิ่วเอ๋อก็คิดได้ว่าที่ชุนเถาทะเลาะกับหลีฮวาและแม่หลินต้องเป็นเพราะนางแน่ ๆ
ตระกูลสวี่มีชีวิตที่ไม่เลวจริง ๆ ในบ้านอิฐมีห้องถึง 5 ห้อง นี่แหละตระกูลสวี่
ครั้นจางซิ่วเอ๋อมาถึงหน้าประตูตระกูลสวี่ นางก็ตะโกนลั่น “พวกคนตระกูลสวี่ทั้งหลาย! ออกมานี่!”
“สวี่หลีฮวา! สวี่หลิน! พวกเจ้าไสหัวออกมาหาข้านี่!” เสียงของจางซิ่วเอ๋อเย็นยะเยือก เปี่ยมด้วยแรงอาฆาตแรงกล้า
ไม่นานนัก ก็มีคนหลายคนออกมาจากบ้านตระกูลสวี่
แน่นอนว่าแม่หลินและหลีฮวาก็อยู่ รวมถึงสวี่อวิ๋นซานด้วย พร้อมกับชาย
