อแค่ปลาตัวเล็ก จางซิ่วเอ๋อจึงเริ่มจัดการปลาเล็กพวกนี้ ตั้งใจจะทำอาหารจานปลากิน
ถ้าเป็นคนอื่นนางไม่มีทางเอาปลานี่ออกมากินหรอก พวกเขาจะรู้ได้ง่าย ๆ ว่านางจับปลาได้
แต่ท่านหมอเมิ่งช่วยพวกนางไว้เยอะมากจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อจึงเต็มใจจะเอาของดีทุกอย่างในบ้านออกมารับแขกหมอเมิ่ง
นอกจากพวกนี้มีกุ้งอีกจำนวนหนึ่ง ครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อไม่ได้หยิบพวกกุ้งตัวเล็ก ๆ ออกมา แต่เอากุ้งตัวใหญ่หน่อยที่เก็บไว้ออกมา ตั้งใจจะทำอาหารให้เต็มจาน
นอกจากของพวกนี้แล้ว แน่นอนว่ายังมีผัดไส้หมู
แต่จะผัดแค่ไส้หมูอย่างเดียวไม่ได้ จางซิ่วเอ๋อจึงบอกให้ซานหยาไปถอนผักกาดขาวในสวนมา ตั้งใจจะผัดรวมกับมัน
หลังจากทำกับข้าวเสร็จ จางซิ่วเอ๋อก็เก็บส่วนของชุนเถาไว้ แล้วตั้งโต๊ะในสวน
ท่านหมอเมิ่งมองจางซานหยาที่ยกของกินมาตั้งโต๊ะครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วอึ้งนิดหน่อย
ในสายตาท่านหมอเมิ่ง ของพวกนี้เป็นของที่กินได้บ่อย ๆ แต่เขาคิดไม่ถึงว่าตอนนี้จางซิ่วเอ๋อจะมีชีวิตที่ดีขนาดนี้ และรู้ว่าที่จางซิ่วเอ๋อทำของอร่อยเยอะขนาดนี้ก็เพื่อต้อนรับเขา
………………………………………………
