๋อนี่ก็หมายตาท่านหมอเมิ่งเช่นกัน? จึงคิดจะล่อลวงท่านหมอเมิ่งไป?ถึงแม้อายุของท่านหมอเมิ่งจะมากกว่าจางซิ่วเอ๋อหลายปี แต่ท่านหมอเมิ่งก็มีคุณสมบัติดีนี่ เป็นไปได้ที่จางซิ่วเอ๋อจะหมายตาเขาส่วนท่านหมอเมิ่ง ไม่แน่อาจจะเป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อนั้นอายุน้อย และยังบริสุทธิ์ จึงนึกอยากได้……แม่ม่ายหลิวคิดมาถึงตรงนี้ นางจะยอมปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อและท่านหมอเมิ่งเกี้ยวพาราสีกันต่อหน้าต่อตาตัวเองได้อย่างไรนางจึงเอ่ยขึ้นต่อ “ท่านพี่เมิ่ง ข้าหวังดีกับท่านนะ บ้านที่จางซิ่วเอ๋ออยู่เพิ่งจะมีผีอาละวาดไป ได้ข่าวว่าจางชุนเถาโดนผีสิงด้วย ขืนท่านไปตอนนี้ ต่อให้จะมีฝีมือเทวดาขนาดไหนก็เปล่าประโยชน์….หรือท่านไล่ผีสางได้เจ้าคะ?”นัยน์ตาของแม่ม่ายหลิวเปี่ยมล้นด้วยแววรักใคร่ “ข้าก็แค่เป็นห่วงท่านพี่น่ะเจ้าค่ะ ถ้าท่านไปครั้งนี้แล้วไปทำให้ผีผูกคอตายโมโหเข้า เอาตัวไปเปรอะเปื้อนกับของไม่ดีเข้าจะทำอย่างไร?”……………………………………………
เวลานี้จางซิ่วเอ๋อก็มีสีหน้าเหี้ยมเกรียมขึ้น นางจับตัวงูไว้ด้วยมือข้างเดียว และหยุดงูตัวนั้นได้อีกครั้ง
ส่วนมืออีกข้างฉวยโอกาสนี้บีบไปที่หัวใจของงู
เวลานี้งูขยับตัวไม่ได้ แต่ก็พยายามบิดตัวดิ้นรนสุดชีวิต
จางซิ่วเอ๋อมองแล้วก็รู้สึกชาวาบที่หนังศีรษะ นางกลัวงูจริง ๆ สัมผัสเย็นยะเยือกนั่นทำให้นางขนลุกไปทั้งตัว
แต่จางซิ่วเอ๋อไม่กล้าปล่อยมือ นางกลัวว่าถ้าตัวเองปล่อยมือแล้วงูที่โกรธจัดตัวนี้จะจู่โจมพวกนาง
นางแทบจะ
