ิ่วเอ๋อนึกในใจว่าแย่แล้ว ด้วยความที่กลับมาพร้อมทุกคน นางก็ไม่กล้าจะลงจากเกวียนนอกหมู่บ้าน
พอเห็นแม่เฒ่าจางเดินมาทางตัวเอง จางซิ่วเอ๋อก็บอกกับทุกคน “ไอ้หยา วันนี้ข้ากลับมาช้าไปหน่อย ชุนเถาอยู่ที่บ้านคนเดียวข้าไม่ค่อยวางใจ ข้าไปก่อนนะ!”
พูดจบจางซิ่วเอ๋อก็วิ่งเหยาะ ๆ ไป
แม่เฒ่าจางเห็นภาพนี้ก็รีบไล่ตามไป “นังตัวซวย!”
นางไล่ตามไปด้วยพลางตะโกนด่าไปด้วย
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อทั้งถือของในมือแล้วยังแบกตะกร้าสานอีก ทำให้การวิ่งนั้นกินแรงมาก แต่พอคิดถึงแม่เฒ่าจางที่ไล่ตามมาข้างหลังราวกับหมาป่า จางซิ่วเอ๋อก็ต้องวิ่งให้เร็วขึ้น
นางจะให้แม่เฒ่าจางเห็นถุงข้าวโพดบดในมือไม่ได้เด็ดขาด ส่วนของในตะกร้าสานยิ่งให้นางเห็นไม่ได้เข้าไปใหญ่
จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้จึงแทบจะเค้นพลังตั้งแต่สมัยยังกินนมออกมา
ดีที่แม่เฒ่าจางไล่ตามไปด้วยด่าไปด้วย จึงวิ่งช้ากว่าปกติไม่น้อย
……………………………………
