าย
แม่นางน้อยมองปลาบนพื้นที่น่าจะตายไปแล้วก็อดปวดใจไม่ได้ วันนี้ตัวเองไม่น่ามาดวงตกที่นี่เลย
หลังเรียกสติคืนกลับมาได้ นางก็ก้มหน้าเก็บปลาขึ้นมาใส่ตะกร้าไม้ไผ่สานของตัวเองทีละตัว
ตอนนี้นางไม่อยากจะอยู่ที่นี่แม้แต่นาทีเดียว
ดูจากเหตุการณ์วันนี้ ปลาของนางคงขายไม่ออกแล้ว
ดังนั้นตอนที่ปลาพวกนี้ยังสดอยู่ นางควรรีบเอาไปขายที่อื่นดีกว่า
ส่วนเรื่องวุ่น ๆ ที่นี่กับคนพวกนี้นางก็อธิบายชัดเจนหมดแล้ว มัวพัวพันอยู่ที่นี่ต่อไปคงไม่เป็นผลดีกับตัวนางเอง
ไม่ว่าจะโรงเตี๊ยมนี้ หรือคุณชายสูงศักดิ์ผู้นั้น ไม่ใช่สิ่งที่คนฐานะอย่างนางจะมีเรื่องด้วยได้เลย
ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อจะมีนิสัยไม่ยอมเสียเปรียบ แต่ก็รู้จักปรับตัว เข้าใจความหมายของคำว่ารู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
นางแบกตะกร้าสานขึ้นหลังแล้วเดินออกไป
เนื่องจากบาดเจ็บที่เอว หลังจึงโก่งนิดหน่อย และก้าวเดินช้าอย่างยิ่ง
เสี่ยวเอ้อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อจะไปแล้ว เขาก็ไม่กล้าพูดอะไร ไปเสียได้ก็ดี ถ้านังยาจกน้อยนี่ยังต่อความยาวสาวความยืดอยู่อีก เถ้าแก่ต้องทำโทษเขาแน่
รอให้นังยาจกนี่ไปแล้ว คำพูดอะไรที่เขาอยากพูดก็ย่อมพูดได้
ตอนนี้เถ้าแก่สนใจแค่คุณชายฉิน ด้วยกลัวว่าคุณชายฉินจะอาละวาด
แต่พอจางซิ่วเอ๋อเพิ่งก้าวพ้นประตูไป จู่ ๆ คุณชายฉินก็พูดขึ้น “เดี๋ยวก่อน”
จางซิ่วเอ๋อชะงักนิดหน่อยพลางหยุดฝีเท้า หรือว่าคนผู้นี้ไม่คิดจะปล่อยตัวเองไป? และในขณะที่จางซิ่วเอ๋อกำลังคิดหาวิธีตอบโต้
