นเถาไปเปลี่ยนชุด
เพราะแม่โจวเคยแอบเอาชุดของทั้งสองมาให้คนละชุด ทั้งสองจึงมีเสื้อผ้าไว้เปลี่ยนอยู่
เสื้อผ้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยรอยปะ เป็นของไร้ค่าที่ให้เปล่ายังไม่มีใครเอา
แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ตอนนี้มีให้เปลี่ยน
ด้วยเหตุนี้เอง ทั้งคู่จึงไม่กล้าจะใส่เสื้อผ้าพวกนี้เฉียดเข้าใกล้ตระกูลจาง แน่นอนว่าพวกนางสองพี่น้องออกจากตระกูลจางแล้วก็ไม่กลัวเรื่องนี้หรอก ทว่าเสื้อผ้านี่แม่โจวเป็นคนเอาออกมา ถึงตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าแม่เฒ่าจางจะหาเรื่องแม่โจวอย่างไรบ้าง
แต่ใส่ที่บ้านพอได้อยู่
ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อจะไม่ได้ลงน้ำ แต่ขากางเกงก็เปียก
บุตรสาวที่ถูกเหม็นขี้หน้าอย่างพวกนางไม่มีกระโปรงดี ๆ ใส่หรอก เพราะใส่เสื้อผ้าแบบนั้นทำงานได้ไม่สะดวก จึงมีแต่เสื้อผ้าที่เป็นเสื้อกับกางเกง
จางอวี่หมินนั่นยอมเผาเสื้อที่ใส่จนขาดดีกว่าให้พวกนาง!
เมื่อสองพี่น้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ พวกนางก็จุดเทียนเพิ่มแสงสว่าง และตรวจดูของที่ได้มาอย่างอดรนทนไม่ไหว
เวลานี้ทั้งสองมองเห็นอย่างชัดเจนแล้ว นอกจากตะไคร่ที่ปะปนมาในถังไม้บ้าง ล้วนแล้วแต่เป็นปลาหลากหลายขนาด มีกุ้งอยู่บ้าง และรวมถึงพวกด้วง
ด้วงที่อาศัยอยู่ในน้ำนั้นกินได้ แต่จางซิ่วเอ๋อไม่กล้าทำเป็นอาหาร
นางตั้งใจจะทิ้ง ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ต่อให้ทำเป็นอาหารจริงก็ไม่มีใครกล้ากิน
บางทีจางต้าหูอาจจะกินได้ แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่อยากยุ่งกับพ่อตัวเองเลยสักนิด
จางชุนเถายกกะละมังเข
