ซื้อซาลาเปาให้ชุนเถา 3 ลูก…..”
“ท่านที่เป็นย่าคงไม่แย่งซาลาเปากับชุนเถาใช่ไหมเจ้าคะ? ถ้าเป็นปกติท่านจะกินก็กินไปเถอะ แต่ชุนเถาโขกกำแพงจนหัวแตกก็เพราะเรื่องที่ท่านจะขายนาง นี่เพิ่งจะอาการดีขึ้น กำลังต้องการของบำรุง….”
“วันนี้ก่อนข้าออกมา ข้าก็บอกชุนเถาไว้ว่าจะเอาซาลาเปากลับไปให้ ท่านจะไม่ให้ข้าเอาอะไรกลับไปเลยหรือ? ตอนนี้นางยังอาการร่อแร่ ข้าทำใจหลอกนางไม่ลงหรอกเจ้าค่ะ….”
หน้าตาของจางซิ่วเอ๋อเปี่ยมด้วยความเป็นห่วงน้องสาว น้ำเสียงก็ฟังดูเศร้าสร้อย น่าสงสารสุด ๆ
คำพูดของจางซิ่วเอ๋อเป็นการบอกกล่าวว่าตัวเองนั้นใช้เงินตำลึงไปจนหมดแล้ว ทำให้คนบางคนไม่หมายตาอะไร
เรื่องนี้ไม่มีใครสงสัยอะไรจริง ๆ เพราะในตะกร้าของจางซิ่วเอ๋อเต็มไปด้วยห่อยาจากโรงยาหุยชุน แล้วก็มีอยู่หลายห่อ!
นอกจากยาก็เหลือแค่ซาลาเปา 3 ลูก ซึ่งซาลาเปาแค่ 3 ลูกเท่านี้จางซิ่วเอ๋อกับจางชุนเถาสองคนจะกินพอได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่าจางซิ่วเอ๋อซื้อให้น้องสาว ส่วนตัวเองนั้นยอมอดเอา
ดังนั้นจึงไม่มีใครสงสัยว่าจางซิ่วเอ๋อซื้อซาลาเปาให้แค่ตัวเองโดยไม่เผื่อจางชุนเถา
ไม่เห็นห่อยาพวกนั้นหรือ? ถ้าจางซิ่วเอ๋อไม่รักน้องสาวตัวเอง ก็ไม่จำเป็นต้องซื้อยาพวกนี้
จางซิ่วเอ๋อแสร้งทำตัวให้ดูน่าสงสาร เพื่อให้คนอื่นคิดว่าแม่เฒ่าจางกำลังบีบคั้นนาง
เรื่องจึงกลายเป็นว่าแม่เฒ่าจางช่างหน้าด้านไร้ยางอาย จะเอาซาลาเปาที่จางซิ่วเอ๋อซื้อมาบำรุงน้องสาวไป!
นี่มันเกินไ
