ุกคนระวังให้ดีนะ ถ้าซื้ออะไรแพง ๆ มาต้องหลบย่าข้าเสียหน่อย นี่ของข้าแค่ซาลาเปา 3 ลูกก็โดนกล่าวหาเสียขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ….”
ทุกคนมองแม่เฒ่าจางอย่างดูถูก หญิงชราก็เป็นคนเช่นนี้จริง ๆ ถ้าไม่ระวังเผลอตัวไปข้องแวะเข้าก็จะซวยไปหมด
“ทุกคนอาจจะสงสัยว่าเงินตำลึงนี่มาจากไหน ข้าบอกความจริงเลยแล้วกัน ตอนข้าไปขุดหาผักบนเขาก็ได้ไปเจอยาสมุนไพรมีค่าเข้า เลยขายได้เงินตำลึงมานิดหน่อย เรื่องนี้เถ้าแก่โรงยาหุยชุนเป็นพยานได้” จางซิ่วเอ๋อพูดต่อ
สำหรับทุกคน โรงยาหุยชุนเป็นสถานที่ที่ชื่อเสียงลือชานัก
จางซิ่วเอ๋อกล่าวอ้างเถ้าแก่โรงยาหุยชุนออกมาเช่นนี้ ทุกคนจึงเชื่อว่าสิ่งที่นางพูดเป็นความจริง
เมื่อแม่เฒ่าจางเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อบอกที่มาของเงินตำลึงได้ แถมยังเป็นที่มาที่กระจ่างชัดแจ้งแล้ว จึงมีสีหน้าหงอยลงไป
“ต่อให้เจ้าขายยาได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าไม่ได้เอาเงินตำลึงที่บ้านไป” แม่เฒ่าจางแถต่อ
……………………………………
