แบบนี้เจ้าของร้านก็เพิ่งเคยเจอ
“ของพวกนี้ไม่แพงหรอก แต่เจ้าซื้อยาแบบนี้ไปจะไม่เป็นปัญหาแน่หรือ?” เจ้าของร้านเตือนด้วยความหวังดี
หรือว่าคนที่บ้านแม่นางน้อยผู้นี้จะป่วยแล้วไม่มีเงินหาหมอ จึงมาซื้อยาซี้ซั้วแบบนี้เอง แต่ก็ไม่น่าจะถูก แค่เงินซื้อตัวยานี่ก็เพียงพอจะหาหมอมาเขียนตำรับยาดี ๆ ให้แล้ว
ในขณะที่เจ้าของร้านยังคิดไม่ตก จางซิ่วเอ๋อก็เอ่ยถามขึ้น “ทำไมหรือ? ตัวยาพวกนี้ใช้ด้วยกันแล้วทำให้ถึงแก่ชีวิตได้งั้นหรือ?”
เจ้าของร้านชะงักไปครู่หนึ่ง นี่ก็ไม่ใช่อีกเช่นกัน ตัวยาพวกนี้มีฤทธิ์อ่อน เมื่อใช้ใส่อาหารก็ไม่ทำให้คนกินเจ็บป่วยหรอก
“ในนี้มีของที่ไม่เหมาะกับสตรีมีครรภ์” เจ้าของร้านเตือนด้วยความหวังดี เขาจำได้ว่าจางซิ่วเอ๋อเคยซื้อยาบำรุงครรภ์
จางซิ่วเอ๋อได้ฟังก็พยักหน้า เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการพิจารณา นางไม่ได้จะซื้อของพวกนี้ไปต้มทำยา และไม่เคยได้ยินว่าหญิงมีครรภ์กินเครื่องเทศไม่ได้
ในเมื่อเป็นเครื่องเทศ ก็ต้องใช้ในอัตราที่น้อยอยู่แล้ว
อีกอย่าง ของแบบนี้ใส่มากไปก็ไม่มีใครกิน
“เจ้าของร้าน ท่านเอายาให้ข้าเถอะ ถ้าไม่สะดวกข้าไปร้านอื่นก็ได้” จางซิ่วเอ๋อพูดต่อ
เจ้าของร้านก็แค่เตือนเพราะหวังดี ไม่มีทางไม่ทำการซื้อขายจริง ๆ หรอก ขอแค่ไม่ได้มาขอซื้อยาพิษร้ายแรงอย่างพวกสารหนู เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก
ที่ถามอย่างเป็นห่วงนั้นก็เพราะถือว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นคนรู้จักกัน
อีกอย่าง ต่อให้สตรีมีครรภ์ไม่ควรก
