ตำลึงเงินอย่างมีศักดิ์ศรี นางก็ไม่มีจะคืน สงสัยเรื่องนี้คงต้องค่อยเป็นค่อยไป
“ครั้งหน้าถ้าข้าเจอเขา ข้าจะขอบคุณเขาดี ๆ นะ” จางซิ่วเอ๋อเลิกคิด และตอบรับคำพูดเมื่อครู่ของจางชุนเถา
จางชุนเถาบ่นขึ้นมาอีก “พี่ พี่สวี่ดีกับพี่มากนะ พี่อย่าโกรธพี่สสวี่เพราะเรื่องหลีฮวาเลย…พี่สวี่เห็นหลีฮวาเป็นน้องสาวแท้ ๆ”
จางซิ่วเอ๋อจับใจความสำคัญจากคำพูดนี้ได้
เห็นเป็นน้องสาวแท้ ๆ ก็หมายความว่าไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ล่ะสิ
ถ้าเป็นแบบนี้จางซิ่วเอ๋อก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหลีฮวาถึงเกลียดตัวเอง ต้องเป็นเพราะหลีฮวาคนนี้ชอบสวี่หวินซานแน่ ๆ ส่วนสวี่หวินซานชอบจางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่าง
นี่มันรักสามเส้าชัด ๆ
จางซิ่วเอ๋อคิดไม่ถึงเลยว่ามาอยู่ในหมู่บ้านนี้ยังจะตกอยู่ในสถานการณ์รักสามเส้าแบบนี้อีก
พอรู้ถึงสาเหตุ จางซิ่วเอ๋อก็ตัดสินใจว่าหลังจากหาตำลึงได้ เรื่องแรกที่จะทำก็คือคืนเงินค่ายารักษาแผลให้สวี่หวินซาน แล้วอยู่ห่างสวี่หวนซานให้ไกล
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ตอนนี้นางยังไม่มีความคิดว่าจะหาผู้ชายสักคนมาร่วมใช้ชีวิตเลย ต่อให้มีก็คงไม่ใช่สวี่หวินซาน
ในหมู่บ้านนี้นางคือแม่ม่าย แถมยังเป็นแม่ม่ายที่ดวงกินผัว สวี่หวินซานจะแต่งงานกับตัวเองคงไม่ง่าย
ต่อให้มันไม่เป็นปัญหา จางซิ่วเอ๋อก็ไม่สบายใจ
คนที่สวี่หวินซานชอบคือจางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่าง การที่นางมาอยู่ในร่างของจางซิ่วเอ๋อเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ แต่ก็ไม่มีทางแต่งงานกับผู้ชายที่ชอบจางซิ่ว
