ของตัวเองออกไป แล้วปลอบแม่โจวแทน “แม่วางใจเถอะ ข้ารู้น่า”
“เจ้าก็อย่ารำคาญที่แม่บ่นเลย จำคำพูดแม่ไว้ให้ดี มันเป็นผลดีกับตัวเจ้า” แม่โจวเอ่ยเสียงอ่อนโยน
จางซิ่วเอ๋อจะไปรำคาญที่แม่โจวบ่นได้อย่างไรกัน
มีแต่แม่แท้ ๆ เท่านั้นแหละที่จะบ่นแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นได้กินเนื้อก็ดีแล้ว จะมาสนเรื่องพวกนี้ทำไม
จางซิ่วเอ๋อเอ่ยรับประกันพร้อมรอยยิ้ม “ข้ารู้ ข้าจะจำคำพูดแม่ไว้ให้ดีเลย”
พอเห็นจางซิ่วเอ๋อมีรอยยิ้มระบายบนใบหน้า แม่โจวก็นึกอุทานในใจ การที่ลูกสาวตัวเองเจอเรื่องเลวร้ายขนาดนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ ๆ ซะทีเดียวก็ได้
ถึงแม้ตอนนี้ซิ่วเอ๋อจะกลายเป็นแม่ม่าย แต่ก็มีความสุขและอิสระกว่าเมื่อก่อนเสียอีก
ถ้าท้องนี้เป็นลูกชาย นางเองก็จะมีจุดยืนในตระกูลจางขึ้นมาบ้าง จะได้หาทางหาสามีให้ซิ่วเอ๋อได้
เด็กผู้หญิงจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปทั้งชาติไม่ได้หรอกนะ
ตอนนี้แม่โจวเริ่มมีแผนสำหรับจางซิ่วเอ๋อในใจแล้ว แน่นอนว่าแผนนี้ถ้าจางซิ่วเอ๋อรู้เข้าต้องไม่ยอมแน่
ถึงแม้จางซิ่วเอ๋อจะไม่ต่อต้านการแต่งงาน แต่ก็จะไม่แต่งแค่เพราะต้องแต่ง
ถ้าแต่งโดยไม่รู้อะไรเลย ไปเจอผู้ชายแบบพ่อของตัวเอง แล้วไปเจอแม่ยายแบบแม่เฒ่าจาง อย่างงั้นชีวิตที่เพิ่งได้เริ่มต้นใหม่ของนางคงแหลกเป็นผุยผง
แต่เรื่องที่แม่โจวคิดก็เป็นเรื่องในอนาคต ตอนนี้ยังไม่ลงมือทำอะไรหรอก
อย่างน้อยต้องรอให้นางคลอดลูกชายก่อน แบบนี้ชื่อเสียงซิ่วเอ๋อจะได้ดีหน่อย ตอนนี้มีคนในหมู่บ้าน
