ไม่น้อยเลยที่พูดว่าเป็นเพราะซิ่วเอ๋อที่ขัดดวงนาง ทำให้นางไม่มีลูกชายสักที
แต่แม่โจวที่รักลูกตัวเอง ย่อมไม่เชื่อเรื่องพวกนี้
แต่คำพูดของคนนั้นช่างน่ากลัว ซิ่วเอ๋อเพิ่งโดนเรื่องทำให้คุณชายเนี่ยตาย ต้องรอให้เรื่องซาไปก่อนค่อยให้ซิ่วเอ๋อแต่งงาน
เมื่อตอนที่แม่โจวกลับถึงบ้าน ตระกูลจางก็เหลือเพียงเศษข้าวแล้ว
จางต้าหูก็กินข้าวเสร็จแล้ว และเอ่ยเสียงต่ำ “เจ้ากลับมาแล้วเหรอ?”
ระหว่างพูดจางต้าหูก็หยิบซาลาเปาผักออกจากอกตัวเองสองลูก เอ่ยเสียงต่ำ “รีบกินเถอะ ข้าแอบเก็บไว้ให้”
แม่โจวมองซาลาเปาผักแล้วถอนหายใจ
นางไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองจะทนอยู่กับจางต้าหูต่อไปได้อย่างไร
หลายปีที่ผ่านมา นางต้องโกรธเคืองการกระทำของจางต้าหูอยู่บ้าง ความโกรธเคืองเหล่านี้สะสมจากน้อยจนมาก จนนางเองก็รู้สึกแบกรับไว้ไม่ไหวแล้ว
ตอนแรก นางยังคิดว่าที่จางต้าหูแอบซ่อนของกินให้ตัวเองนั้นเป็นการกระทำที่ทำเพราะรักตัวเอง ซึ่งนางซึ้งสุด ๆ
แต่นานวันเข้านางก็พบว่า นางเกลียดการกระทำแบบนี้ของจางต้าหูมาก
ทำไมเขาถึงไม่ต่อต้านแม่เฒ่าจางออกมาตรง ๆ แล้วเอาของกินให้นาง?
ทำไมเขาถึงไม่ปกป้องนางตอนที่นางทะเลาะกับแม่เฒ่าจาง?
ตอนแรกนางก็ไม่ได้อ่อนแอแบบนี้ ตอนอยู่บ้านตัวเองนางก็เป็นลูกรักของที่บ้าน ถึงแม้ชีวิตที่บ้านจะอัตคัด แต่พ่อแม่ก็ไม่เคยทำให้นางต้องอยู่อย่างอัปยศ
แต่ตั้งแต่ที่นางแต่งงานกับคนที่คนอื่นมองว่าซื่อ ๆ และขยันทำงาน ก็ไม่เคยมีชีวิตที่สุ
