บทที่ 16 บ้านร้างผีดุ
เมื่อก่อนจางซิ่วเอ๋อก็ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอก แต่ก็คิดว่าตัวเองยังข้ามมิติมาได้เลย เรื่องผีสางวิญญาณอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้
แต่ตอนนี้นางไม่มีที่จะไปจริง ๆ จึงได้แต่ทำใจกล้าแล้วเข้าไปด้านใน
ถ้านางกลัว จางชุนเถาไม่ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่รึ?
นี่ถือเป็นลานบ้านที่ไม่เล็กนัก ด้านนอกล้อมด้วยกำแพงอิฐ ประตูก็ลงกลอนไว้
ดีที่กำแพงด้านหนึ่งพังลง ทั้งสองจึงลอบเข้ามาทางนี้ได้
ในลานบ้านนั้นหญ้าเหี่ยวแห้งหมดแล้ว ที่นี่ดูหนาวเหน็บและวังเวงเกินกว่าที่ไหนจริง ๆ นั่นแหละ…มิน่าล่ะ ทุกคนถึงไม่อยากมา
กลางสวนมีต้นโอ๊กต้นใหญ่ แถมลำต้นยังบิดเบี้ยว
ทุกคนบอกว่ายายแก่คนนั้นแขวนคอตายที่นี่แหละ
จางซิ่วเอ๋อแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น และมองไปด้านหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์
ด้านหน้ามีห้องสามห้อง ถูกสร้างไว้ค่อนข้างดี กำแพงถูกก่อด้วยอิฐ ส่วนหลังคามุงด้วยกระเบื้อง ถ้าบ้านหลังนี้อยู่ในหมู่บ้านก็ถือว่าไม่เลวทีเดียว
แน่นอนว่าที่นี่ถูกปล่อยร้างไว้นานเกินไป จึงเละเทะไปหมด
บวกกับข่าวลือสุดสะพรึง จึงไม่มีใครเพ่งเล็งบ้านหลังนี้ จึงเป็นประโยชน์ให้สองพี่น้องนัก
จางซิ่วเอ๋อนึกในใจ ต่อให้อยู่ที่นี่นานไม่ได้ แต่ตอนนี้ใช้เป็นที่พักไปก่อนก็พอไหว
ที่สำคัญที่สุดคือ แม่เฒ่าจางเป็นคนงมงายมาก ให้ตายนางก็ไม่มาที่นี่หรอก
เห็นแม่เฒ่าจางชอบทำปากเก่งแบบนั้น แต่คน ๆ นี้บางทีก็ปอดแหกมาก อย่างเช่น นางกลัวผีสุด ๆ
หน้าต่างของห้องก็มีพัง
