งิน 30 เหรียญนั้นถูกใช้ไปหมดแล้ว
ตอนแรกแม่โจวจะตำหนิพี่น้องสองคนที่ใช้เงินซี้ซั้ว แต่พอได้ยินก็นึกปวดใจ
ถ้าเด็กสองคนนี้วันนี้ไม่ได้แวะกินข้างนอก คงต้องทนหิวอีกแล้ว
พอรู้ที่มาที่ไปของอาหาร ถึงแม้แม่โจวจะสบายใจขึ้น แต่ก็ยังนึกเสียดาย นางกินซาลาเปาแค่ลูกเดียวก็ไม่กินอีก “เก็บไว้ให้พวกเจ้ากินพรุ่งนี้แล้วกัน”
“แม่ ในท้องแม่มีน้องชายด้วยนะ ถ้าน้องหิวจะทำอย่างไร?” จางซิ่วเอ๋อรีบบอก
แม่โจวเม้มปาก นางเสียดายและไม่กล้ากินจริง ๆ แม้ว่านางจะอดก็ไม่เป็นไร แต่เด็กทั้งสามนี้เจอเรื่องแย่ ๆ มาเยอะเหลือเกิน…..ของพวกนี้เก็บไว้ให้พวกนางกินน่ะดีแล้ว
จางชุนเถาแค่นเสียง “แม่ ถ้าแม่ไม่กินตอนนี้ เดี๋ยวพ่อรู้เรื่องของพวกนี้เข้าอาจจะเอาให้ย่าก็ได้ ถึงตอนนั้นพวกเราอย่าหวังว่าจะมีใครได้กินเลย ข้ากับพี่ต้องโดนตีเป็นแน่….”
แม่โจวได้ยินดังนั้นก็ใจกระตุกทันที นางจึงเริ่มกินอย่างไม่ลังเล
ตอนแรกนางก็คิดจะเก็บไว้ให้จางต้าหู แต่นางยังนึกโกรธที่เมื่อวานจางต้าหูยืนมองนางโดนตีอยู่เฉย ๆ หัวใจคนเราทำจากเลือดเนื้อทั้งนั้น นางเองก็เหนื่อยใจและน้อยใจเป็นเช่นกัน
บวกกับกลัวว่าจางต้าหูเอาเรื่องนี้ไปบอกแม่เฒ่าจาง และเป็นเหตุให้เด็กกตัญญูสองคนต้องโดนตี เพราะฉะนั้นแม่โจวจะยอมให้จางต้าหูรู้ได้อย่างไร?
