นางฟังสิ่งที่ทุกคนคุยกันด้วยความพึงพอใจ ซึ่งคน ๆ นี้ก็คือแม่เฒ่าจาง
หลานสาวนางได้แต่งเป็นภรรยาหลวงในเรือนเจ้าของที่ดินเชียวนะ แค่แบ่งเศษเล็กเศษน้อยมาก็ดีกว่าบรรดาคนจนพวกนี้อยู่มากโขแล้ว
แต่นี่ก็เป็นแค่คำพูดต่อหน้า ลับหลังทุกคนก็แอบบ่นในใจ ตระกูลจางนี่งกจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อได้สามีดีขนาดนี้ ทำไมไม่จัดสำรับอาหารให้มันดี ๆ หน่อย แต่เพียงคนเหล่านี้ไม่กล้าพูดคำพูดพวกนี้ต่อหน้าแม่เฒ่าจาง
พวกเขาไม่หวังว่าจะได้ส่วนบุญบ้าง แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้าทำให้แม่เฒ่าจางโกรธแค้นขึ้นมา แล้วกลั่นแกล้งในภายหลังจะทำอย่างไร?
ไม่ว่าจางซิ่วเอ๋อจะแต่งงานแก้ชงหรือไม่ อย่างไรเสียนางก็ได้แต่งเข้าบ้านตระกูลเนี่ยเจ้าของที่ดินเชียวนะ
“เฮ้ พวกเจ้าดูนี่เร็ว นั่นมันเกี้ยวเจ้าสาวที่มารับหลานสาวคนโตของตระกูลจางเมื่อเช้านี้ไม่ใช่หรือ ทำไมถึงกลับมาแล้วล่ะ” คนผู้นึงใต้ต้นไม้อุทานขึ้นมาอย่างตกใจ
แม่เฒ่าจางชะงักเล็กน้อยพลางมองไปทางหน้าหมู่บ้าน
ขณะนั้นจางซิ่วเอ๋อที่นั่งอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวกำลังจับหน้าอกตนเองด้วยความเจ็บปวดทรมาน มือหนึ่งกำกรรไกรเปื้อนเลือดไว้
จางซิ่วเอ๋อกัดฟันสาปแช่งเสียงต่ำ “นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงข้ามมิติมาได้ล่ะ”
เธอมองชุดแดงบนตัว แล้วมองกรรไกรในมือ เห็นได้ชัดว่านี่คือเจ้าสาวที่ฆ่าตัวตาย อีกทั้งตอนนี้จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกว่าในหัวตัวเองเริ่มมีความทรงจำของเจ้าของร่างปรากฏขึ้นเลือนราง
ภาพพวกนั้นขาด ๆ หาย ๆ นึกข
