่สื่อก็ไม่ใช่คนซื่อ ๆ จะยอมให้นางใช้ได้อย่างไร
ดังนั้นนางจึงกัดฟันซื้อแป้งนวดป้ายไปบนหน้า และประดับศีรษะด้วยดอกไม้กระดาษสีแดงดอกใหญ่
นางส่งเสียงในลำคอเป็นทำนองเพลงไปพลาง ลูบเกี้ยวเจ้าสาวไปพลาง ขณะเดียวกันก็หยุดผู้คนที่เดินทางมาร่วมงานแต่งงานไว้เพื่อขอค่าจัดงาน
ผู้คนต่างพากันไม่พอใจ มีอย่างที่ไหนมาขอค่าจัดงานเอง
เมื่อทุกคนเข้ามาถึงด้านในสวนและเห็นของที่วางบนโต๊ะเก่า ๆ 3-4 ตัว พวกเขาก็ยิ่งหมองใจขึ้น
คนเหล่านั้นต่างคิดว่าในเมื่อวันนี้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานกับเจ้าของที่ดิน อย่างน้อย ๆ บ้านนี้ก็น่าจะจัดอาหารดี ๆ สักหน่อย แต่นี่บนโต๊ะกลับมีอาหารเพียง 5 จาน บนจานมีรอยบิ่นเล็กน้อย ซึ่งมีเพียงผักกาดต้ม ผัดมันฝรั่ง ต้มปวยเล้ง จานหนึ่งเป็นหมั่นโถวดำ ๆ และจานสุดท้ายนั้นไม่ใช่อาหารมังสวิรัติ แต่เป็นกุยช่ายผัดไข่ที่กุยช่ายเยอะไข่น้อย
พอเห็นอาหารบนโต๊ะ ทุกคนก็ยิ่งโกรธ แต่เพื่อไม่เป็นการขายหน้า พวกเขาจึงยอมลงทุนเลือดกับค่างาน
ทว่ามีคนที่ไม่ยอมและส่งเสียงโวยวายขึ้นมา “นี่ป้าจาง ป้าหลอกเงินพวกข้ารึ คืนเงินมาให้พวกข้าซะ”
แม่เฒ่าจางเท้าเอว อ้าปากที่ทามาแดงแจ๋และโวยเสียงดัง “พวกเจ้าให้มันเพลา ๆ หน่อย เดี๋ยวซิ่วเอ๋อก็ได้เป็นเจ้าสาวของเจ้าของที่แล้ว ไอ้เหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญนั่นที่พวกเจ้าให้มาตอนนี้มันเรื่องใหญ่ที่ไหนเล่า เดี๋ยวข้าให้ซิ่วเอ๋อของข้าไปบอกกับเจ้าของที่ว่าลดค่าเช่าให้ทุกคนหน่อยก็ได้แล้วนี่”
